Marilyn’s World

Τι κάνουμε όταν το σκυλί μας μπλέκεται σε σκυλοκαβγά ή γίνετε θύμα επίθεσης άλλου σκύλου/σκύλων;

Θέτονται συχνά αυτές τις ερώτησης μιας και η σκηνή αυτή αποτελεί ένα μέρος της Ελληνικής μας πραγματικότητας.

Πολλά σκυλιά έχουν στερηθεί την βόλτα τους λόγο φόβου του ιδιοκτήτη τους για μια τέτοια επίθεση. Δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε σε τέτοια άκρα διότι ο μόνος που υποφέρει εντέλει, κλεισμένος μέσα στο σπίτι, είναι ο δικός σας σκύλος. Καυγάδες θα γίνουν, είτε μεταξύ δεσποζόμενων σκύλων είτε με κάποιο αδέσποτο/α, είναι μέσα στο πρόγραμμα, οπότε καλύτερα να είμαστε ενημερωμένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σωστά μια τέτοια κατάσταση έτσι ώστε να την λύσουμε όσο πιο ομαλά γίνετε.

Για να απαντηθεί σωστά η παραπάνω ερώτηση πρέπει η απάντηση να έχει δύο μέρη:

1. Καυγάς με άλλον δεσποζόμενο σκύλο
2. Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Καυγάς με άλλον δεσποζώμενο σκύλο

συνάντηση σκύλων

Πολλά από τα δεσποζόμενα σκυλιά αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τα σκυλιά μας από τα αδέσποτα, και αυτό συμβαίνει για τέσσερις κύριους λόγους:

1. Έλλειψη κοινωνικοποίησης του ενός ή και των δύο σκύλων όσο είναι κουτάβι/α (από 3 μέχρι 16 εβδομάδων).
2. Ο φόβος του ενός ή και των δύο ιδιοκτητών προς τα άλλα σκυλιά τον οποίο τον ενσωματώνει το σκυλί του/ς και αντιδρά.
3. Έλλειψη επαφής με άλλα ζώα κατά την διάρκεια της ζωής του/των ζώων (κοινωνική απομόνωση).
4. Υπερβολική ενέργεια και υπερκινητικότητα λόγο έλλειψης ασκήσεως.

Όποιος και να είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι συνήθως το ίδιο………..καυγάς. Για να αντιμετωπίσετε σωστά αυτήν την σκηνή θα πρέπει εσείς ο ίδιος να είσαστε πάρα πολύ ψύχραιμος και να μην φωνάζετε και και εξαγριώνεστε αλλοπρόσαλλα διότι μόνο να χειροτερέψετε την κατάσταση θα καταφέρετε. Τα ζώα εκείνη την ώρα χρειάζονται κάποιον με αυτοπεποίθηση για να τους χωρίσει και όχι κάποιων που φέρνει και τον δικό του φόβο στην όλη κατάσταση.

Υπάρχουν τέσσερις τρόποι να σταματήσετε τον καυγά:

1. Να τους ρίξετε μπόλικο νερό (πράγμα δύσκολο όταν είμαστε στην βόλτα μας)
2. Να απομακρυνθείτε από κοντά τους σφυρίζοντας τα προς την αντίθετη κατεύθυνση για να σας ακολουθήσουν
3. Να πιάσετε και οι δύο ιδιοκτήτες συγχρόνως τα πίσω πόδια των σκύλων σας και να τα τραβήξετε διαμορφώνοντας κατακόρυφη στάση στον σκύλο σας απομακρύνοντας τα το ένα από το άλλο.
4. Να βάλετε κάποιο εμπόδιο μεταξύ τους π.χ ένα μεγάλο κοντάρι (χωρίς να τα χτυπάτε με αυτό!!!!)

Σε καμία περίπτωση μην μπείτε στην μέση διότι θα τραυματιστείτε από τα σαγόνια τους χωρίς να το καταλάβουν.

Σημειώσετε ότι δεν έχω αναφερθεί στην κυριαρχία. Το φταίξιμο πάντα ρίχνετε στην κυριαρχία του ενός η του άλλου σκύλου. Συνήθως, αν τα σκυλιά είναι σωστά κοινωνικοποιημένα τότε μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους ασχέτως το status τους. Δηλαδή ένα κοινωνικοποιημένο σκυλί θα υποταχθεί σε έναν πιο κυρίαρχο όποιο και να είναι το δικό του status σε άλλες περιπτώσεις (κυρίαρχος). Ο στόχος του ισορροπημένου σκύλου είναι η αποφυγή σύγκρουσης διότι στην φύση τους δεν θα τον συνέφερε να τραυματιστεί. Ένας τραυματισμός σημαίνει συνήθως και θάνατο. Δεν είναι στην φύση τους, λοιπόν, να μάχονται και θα παρατηρήσετε πως οι περισσότερες συγκρούσεις τους είναι περισσότερο για επίδειξη των ικανοτήτων τους παρά για να κάνουν κακό ο ένας στον άλλον. Μόνο όταν επέμβουμε εμείς με τα ξύλα μας και τις φωνές μας προκαλούμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για σοβαρό τραυματισμό.

Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Αγέλη σκύλων

Όλοι όσοι έχουμε σκυλιά και τα βγάζουμε βόλτες έχουμε βιώσει τον φόβο της τρομοκρατίας από κάποια αδέσποτη αγέλη (2-10 σκυλιά μαζί σε ομάδα). Είναι πραγματικά πολύ εκφοβιστική εμπειρία και μια που μας επηρεάζει θέλουμε δεν θέλουμε ειδικά αν τραυματιστεί ο δικός μας σκύλος.

Σε αυτήν την περίπτωση τα σκυλιά συνήθως φυλάνε κάποια υποτιθέμενη περιοχή τους. Παίζει, βέβαια, μεγάλο ρόλο και η γενικότερη ιδιοσυγκρασία του δικού μας σκύλου. Αν είναι υποτακτικός και φοβικός χωρίς αυτοπεποίθηση τότε γίνετε ευκολότερα στόχος. Σε τέτοια σκυλιά μια αγέλη βλέπει μόνο την αδυναμία. Το ένστικτο είναι να αναγνωρίζουν την αδυναμία αυτή, κάτι πολύ ανεπιθύμητο και άχρηστο στην φύση τους, και να το εξουδετερώνουν. Την ανθρώπινη συμπόνια προς τέτοιες αδυναμίες δεν θα την βρείτε στο ζωικό βασίλειο.

Ένα μόνο πράγμα μπορείτε να κάνετε σε αυτήν την περίπτωση:

1. Να γίνετε εσείς ο αρχηγός της δικής σας αγέλης και να το πάρετε επάνω σας να απομακρύνετε την άλλη αγέλη έτσι ώστε να προστατέψετε την δική σας.

Αυτό γίνετε πρώτον με το να αποβάλλετε τον δικό σας φόβο, διότι αυτός ανιχνεύεται από όλα τα σκυλιά και απλά χειροτερεύει τα πράγματα. Και δεύτερον, να βρείτε έναν τρόπο να απομακρύνετε τα άλλα σκυλιά.

Στην περίπτωση αυτή είναι που χρησιμεύει ένα κοντάρι αλλά η χρήση του δεν είναι για επίθεση στα άλλα σκυλιά. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε απλά να μην αφήσετε τα άλλα να πλησιάσουν χωρίς να τα χτυπήσετε (δηλαδή σαν προέκταση του δικού σας χεριού). Όταν θα τα δείτε θα βάλετε τον σκύλο σας πίσω από τα πόδια σας και με το ξύλο απλά θα ζωγραφίσετε έναν φανταστικό κύκλο γύρω από τους δύο σας αγγίζοντας απλά όποιο σκυλί προσπαθήσει να σας πλησιάσει. Συγχρόνως, μπορείτε να βγάλετε έναν κοφτό θόρυβο (χωρίς να ωρύεστε και να φωνάζετε λέξεις που δεν καταλαβαίνουν τα σκυλιά) που θα είναι απόλυτα αποφασιστικός και αυταρχικός έτσι ώστε να πείσετε τα άλλα σκυλιά ότι δεν αστειεύεστε. Θα περιμένετε εκεί μέχρι να φύγουν. Δεν θα γυρίσετε την πλάτη σας και θα τα κοιτάτε κατάματα. Το κοντάρι από μόνο του θα σας δώσει την αυτοπεποίθηση που θα χρειαστείτε και ο σκύλος σας θα αισθανθεί πολύ πιο προστατευμένος από εσάς.

Συμπέρασμα

Όπως βλέπετε δεν είναι εύκολη ερώτηση προς απάντηση. Όπως όλες όσες αφορούν την συμπεριφορά των σκύλων έχει πολλές πτυχές ανάλογα με την περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι πως κύριο ρόλο παίζει η δική μας συμπεριφορά και συνεπώς και αυτήν του σκύλου μας μιας και τα δύο αυτά πράγματα είναι απόλυτα συνδεδεμένα. Ένας ψύχραιμος και σίγουρος ιδιοκτήτης που έχει κοινωνικοποιήσει σωστά και έχει περάσει τα αντίστοιχα στοιχεία στον σκύλο του σημαίνει και μια πιο ομαλή κατάληξη σε άσχημες καταστάσεις.

Ένα επείγον τηλεφώνημα με προσγείωσε και με προσέτρεξε να αντιμετωπίσω, για άλλη μια φορά, την Ελληνική μας πραγματικότητα. Στην γραμμή, η Κυρία Έμυ Παπαγιαννοπούλου της Ζωοφιλικής Ένωσης Ηλιούπολης, η οποία έψαχνε απεγνωσμένα βοήθεια για μία περίπτωση διάσωσης που έκανε η ίδια εκ μέρους της Ένωσης αυτής. Επρόκειτο για τον Τσάρλι, ένα υπέροχο αρσενικό Λαμπραντόρ 2 ετών ο οποίος είχε μόλις υιοθετηθεί από δύο φοιτητές στο κέντρο της Αθήνας. Ο Τσάρλι ήταν ανεξέλεγκτος και η συμπεριφορά του αλλοπρόσαλλη σε σημείο τέτοιο που έθετε το μέλλον του με την καινούργια του οικογένεια σε κίνδυνο. Μία βουτιά στο παρελθών του, τα εξηγεί όλα.

Ο Τσάρλι είχε διασωθεί από τις πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης για έναν σκύλο. Τον πήραν από μία ταράτσα όπου και είχε περάσει τα 2 χρόνια της ζωής του δεμένος με μία αλυσίδα. Εκεί έμενε απομονωμένος από τον κόσμο και εκεί έκανε τις ανάγκες του καθώς πέρναγαν οι μονότονες μέρες της ζωής του. Ο Τσάρλι, λοιπόν, στερήθηκε την όποια γνώση απαραίτητη για την σωστή συμβίωση ενός σκύλου με τους ανθρώπους.

Ο Τσάρλι στερήθηκε (εκτός από την αγάπη φυσικά):

1. την εκμάθηση του σωστού λερώματος
2. την κοινωνικοποίηση
3. τα όρια
4. την παρέα/συντροφιά
5. το παιχνίδι
6. την επαφή με τους ανθρώπους
7. την επαφή με άλλα ζώα
8. το παιχνίδι
9. την χαρά

…….και πολλά άλλα τα οποία στο καινούργιο του σπίτι θα του ήταν απαραίτητα.

Λες και δεν έφταναν όλα αυτά για να καταστραφεί ένας σκύλος, ο Τσάρλι είχε να αντιμετωπίσει και την ανθρώπινη βία καθημερινά από την υποτιθέμενη οικογένειά του που θεώρησε σωστό να τον δέρνει όποτε τον έβλεπαν.

Βρέθηκε, λοιπόν, μια καταπληκτική οικογένεια να τον υιοθετήσει με πρόθεση να του προσφέρουν αγάπη, συντροφιά, στήριξη, καθοδήγηση, άπειρες βόλτες, και ότι άλλο χρειαζόταν για να γίνει καλά. Δεν ήξεραν όμως τι τους περίμενε καθώς ο Τσάρλι δεν ήταν μία απλή, συνηθισμένη περίπτωση.

Ένας σκύλος που από κουτάβι είναι δεμένος σε ταράτσα με μόνη ανθρώπινη εμπειρία αυτή της βίας είναι, στην ουσία, αντίστοιχο με έναν άνθρωπο μεγαλωμένο από μωρό έως και 20 ετών σε ένα σκοτεινό δωμάτιο χωρίς παράθυρα όπου τον δέρνουν κάθε μέρα. Βγάζοντας αυτόν τον άνθρωπο από αυτό το δωμάτιο πρέπει κανείς να τον εξοικειώσει με τα πιο απλά πράγματα πχ το φως της ημέρας, τον θόρυβο, τους άλλους ανθρώπους κτλ. και συγχρόνως να τον βοηθήσει να ξεπεράσει όλο το τραύμα που κουβαλάει και να αποβάλει την βία που έχει μέσα του.  Ο μόνος οικείος τρόπος συναναστροφής για έναν τέτοιον άνθρωπο είναι μέσω της βίας. Το ίδιο λοιπόν, ίσχυε και για τον Τσάρλι ο οποίος δυσκολευόταν με την καινούργια του ζωή. Μια ζωή, τόσο διαφορετική, ξένη, αλλά και τρομακτική, που τον έκανε να αδυνατεί να την καταλάβει και συνεπώς να την αντιμετωπίσει και να την δεχτεί. Δεν ήταν σε θέση να αφομοιώσει όλη αυτήν την αλλαγή διότι βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Αυτό τον τρέλαινε και του προκαλούσε κρίσεις πανικού και υπερέντασης.

Κάποιες στιγμές της ημέρας, λοιπόν, ο Τσάρλι γινόταν θηρίο ανήμερο που δεν συγκρατιόταν με τίποτα. Η ένταση του και το στρες του έφταναν στα ύψη, λαχάνιαζε, άλλαζε η έκφρασή του ολόκληρη και από την υπερκινητικότητα του ξέσπαγε στα παιδιά και στο περιβάλλον του. Τους δάγκωνε, τους τράβαγε τα ρούχα και κατέστρεφε πράγματα μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά, παρ’ όλη την υπομονή τους και τις φοβερές προσπάθειες που έκαναν δεν μπορούσαν να τον ηρεμήσουν.

Η Θεραπεία

Έπρεπε να βοηθηθεί ο Τσάρλι για να ανταποκριθεί στα καινούργια του δεδομένα και να βοηθηθούν και τα παιδιά, για να καταλάβουν με τι είχαν να κάνουν και το πως να το αντιμετωπίσουν. Η πρόγνωση για τον Τσάρλι δεν ήταν καλή και ο χρόνος μετρημένος. Δόθηκαν, λοιπόν, συμπεριφοριστικές τεχνικές στα παιδιά, οι οποίες θα τα βοηθούσαν να τον ελέγχουν καλύτερα και να τον ηρεμούν την ώρα της κρίσης, και ανθόνερα. Τα ανθόνερα επιλέχθηκαν γιατί ο Τσάρλι βρίσκοταν σε τόσο ευαίσθητη ενεργειακή κατάσταση που ο οργανισμός του δεν άντεχε καν τα αιθέρια έλαια. Του ήταν υπερβολικά.
Τα ανθόνερα είναι πιο, ενεργειακά, ήπια αλλά εξίσου αποτελεσματικά - βγαίνουν και αυτά από την ίδια απόσταξη των βοτάνων που βγαίνουν και τα αιθέρια έλαια και είναι υποπροϊόν της ίδιας διαδικασίας.

Η Κατάληξη

Χάρη στην υπομονή, την επιμονή, την καταπληκτική προσπάθεια των παιδιών αυτών αλλά και στην συνεχόμενη στήριξη που είχαν από την ‘Εμυ Παπαγιαννοπούλου έγινε πραγματικά αυτό που δεν περίμενε κανείς μέσα σε δύο εβδομάδες……… ο Τσάρλι ηρέμησε και η μοίρα του έγινε πιο ‘σίγουρη’.

Εντυπώσεις από την οικογένεια του έπειτα από 2 εβδομάδες

“τα πάμε πολύ καλύτερα. Ακούει πολύ περισσότερο. Για παράδειγμα όταν για παιχνίδι πάει να δαγκώσει το κάλυμμα του καναπέ, στο δεύτερο “μη” συνήθως σταματά. Έχει γίνει και χαδιάρης τελευταία.. Έρχεται και κάθεται δίπλα μας και γυρίζει για να τον χαϊδέψουμε στην κοιλίτσα. Σήμερα μάλιστα έπρεπε να λείψουμε και οι δυο μας από το σπίτι το μεσημέρι για 4 ώρες και τον είχαμε στο χολ και όταν γύρισα ήταν πολύ ήρεμος και μου έκανε χαρούλες. Και η διάθεσή του έχει φτιάξει γενικότερα.. είναι πιο παιχνιδιάρης.

Για τα ανθόνερα έχω να σας πω ότι, από την πρώτη στιγμή, πήγαινε τα μύριζε και μετά έπινε από όποιο ήθελε.

Θέλω να σας ευχαριστήσω πάλι για όλα! Πάμε πολύ καλά, πολύ καλύτερα από ότι φανταζόμουν για τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Επίσης ήθελα να σας πω ότι έχει φτιάξει και το μουτράκι του.. σαν να είναι άλλο σκυλί. Είναι πολύ πιο ήσυχος και ευδιάθετος.”

Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την ιδέα ότι τα σκυλιά δεν σκέφτονται και ότι απλά είναι πλάσματα τα οποία αντιδρούν στα εξωτερικά ερεθίσματα σαν να είναι ρομπότ. Η αλήθεια απέχει πολύ. Τα σκυλιά σκέφτονται και πολλές φορές είναι ικανά να μας την φέρουν κιόλας!

Παρ’ όλα αυτά τα σκυλιά μας δεν μιλάνε λεκτικές γλώσσες και αυτό για πολλούς επιστήμονες είναι κριτήριο για την συνειδητότητα και την ικανότητα σκέψης. Η ικανότητα τους στις γλώσσες είναι περιορισμένη στην κατανόηση ήχων κάποιων λέξεων μας.

Έρευνες έχουν δείξει πως τα σκυλιά σκέφτονται με εικόνες φτιαγμένες από τις αισθήσεις τους. Δηλαδή εικόνες οπτικές, οσφρητικές, και ακουστικές. Την ικανότητα αυτή την έχουμε και εμείς οι άνθρωποι. Αν σκεφτείτε ένα αγαπημένο τραγούδι δεν το ακούτε στο μυαλό σας; Αν σκεφτείτε το αγαπημένο σας φαγητό δεν σας τρέχουν τα σάλια διότι μπορείτε να το γευτείτε; Έτσι και τα σκυλιά. Αν αργήσουμε μια μέρα να γυρίσουμε σπίτι μας και τους λείψουμε υπερβολικά διότι είναι και αυτά κακομαθημένα μπορεί η ανησυχία αυτή να βιώνεται με εικόνες στο μυαλό τους. Μπορεί εκείνη την ώρα να ‘δουν’ κάποιες κοινές μας δραστηριότητες πχ στρώνουμε το κρεβάτι, φτιάχνουμε τα CD,  βάζουμε τα παπούτσια μας πριν φύγουμε κτλ στο μυαλό τους και στην προσπάθεια να συσχετιστούν με εμάς κάνουν αναπαράσταση των δραστηριοτήτων μας και έτσι γυρνώντας βρίσκεται το κρεβάτι αναμπουμπουλιασμένο, τα CD σκορπισμένα σε όλο το πάτωμα, τα παπούτσια μασημένα κτλ.

Σκεφτείτε ένα κουτάβι. Έχει συνηθίσει να έρχονται οι ιδιοκτήτες του σπίτι μια συγκεκριμένη ώρα από την δουλειά τους. Εκείνη μόλις μπαίνουν του κάνουν υπερβολικές αγάπες και παιχνίδια όπου το κουτάβι ενθουσιάζεται και αναμένει αυτήν την στιγμή όλη μέρα. Έρχεται η μέρα που οι ιδιοκτήτες του αργούν. Εκείνο περιμένει…………… τι να σκέφτεται; Πιθανό να ακούει βήματα έξω από την πόρτα  ή ακόμα να βλέπει την πόρτα να ανοίγει. Όμως τίποτα από αυτά δεν συμβαίνουν στην πραγματικότητα οπότε συγκρούεται το τι είναι πραγματικό και το τι θα ήθελε να γίνεται και αυτό προκαλεί απογοήτευση, σύγχυση, και εν τέλη ανεβασμένη αδρεναλίνη που τον κάνει να στραφεί σε κάποιο αντικείμενο που θα φέρει τον ιδιοκτήτη του πιο κοντά, πχ περιοδικό που διάβαζε ο ιδιοκτήτης το πρωί που έχει ακόμα την μυρωδιά του ακόμα επάνω και ικανοποιείτε με το να επεξεργάζεται την μυρωδιά του ιδιοκτήτη του. Βέβαια κοινωνικά δεν έχει ικανοποιηθεί το κουτάβι μέχρι που εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης του. Ξεκινάει και πάλι η τελετουργία χαιρετισμού ώσπου βλέπει ο ιδιοκτήτης το φαγωμένο περιοδικό. Έξαλλος το σέρνει το κουτάβι στο σημείο της ζημιάς και η του τρίβει την μούρη στα απομεινάρια του περιοδικού ή τον χτυπάει με αυτό!!!!!!

Το αποτέλεσμα….. ένα απόλυτα συγχυσμένο κουτάβι με δυο διαφορετικές εντυπώσεις του ιδιοκτήτη του.

Η εκμάθηση
Τα σκυλιά μαθαίνουν με τον στιγμιαίο συσχετισμό. Πρέπει δηλαδή δύο πράγματα πχ το μάλωμα και μία λάθος συμπεριφορά, να γίνουν ταυτόχρονα για να μπορεί να καταλάβει ο σκύλος ότι μαλώνετε για την συγκεκριμένη πράξη και όχι μία ώρα αργότερα όπως συνηθίζεται. Το ίδιο ισχύει και με την επιβράβευση (Pavlov and Conditioning).

Μπορώ να προβλέψω τυχόν μελλοντικά προβλήματα ανάλογα με το πως ζεί ένα ζώο. Μην περιμένετε, λοιπόν, να εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα για να με καλέσετε διότι όταν εμφανιστεί αυτό, είναι πολύ πιο δύσκολο να καταπολεμηθεί. Είναι προφανές ότι όσο αναπτύσσεται ένα πρόβλημα χωρίς τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης τόσο δυσκολότερη είναι η επίλυσή του. Κατά συνέπεια, το ζώο εμφανίζει όλο και περισσότερα συμπτώματα άγχους καθώς και όσοι ζούν με αυτό.

Ξενοιασιά

Προσφέρω, λοιπόν, την υπηρεσία της απλής συμβουλευτικής στα πλαίσια της οποίας γίνεται επίσκεψη στον χώρο του ζώου όπου θα σας επιβεβαιώσω ότι το ζωάκι σας ζεί καλά και ότι όλες του οι ανάγκες είναι εκπληρωμένες αλλά και θα σας ενημερώσω για τυχόν βελτιώσεις στις συνθήκες διαβίωσης για να κάνω την ζωή του ζώου αλλά και την δική σας ιδανική.

Εαν σας ενδιαφέρει η συμβουλευτηκή υπηρεσία μου επικοινωνήστε μαζί μου.