Ο μεγαλύτερος εφιάλτης ενός ιδιοκτήτη είναι να μεταμορφωθεί μεγαλώνοντας το γλυκό και όμορφο σκυλάκι του σε ένα ανεξέλεγκτο τέρας. Είναι πραγματικά πολύ επίπονη κατάληξη και για τους δύο ενδιαφερόμενους. Ο Μπρούνο, ένα 7 χρόνω αστείρωτο πανέμορφο αρσενικό Χάσκι, και ο ιδιοκτήτης του είχανε φτάσει πλέων σε αυτό το αδιέξοδο.
Ο Μπρούνο έδειχνε πλέον καθαρά σημάδια κυριαρχικής επιθετικότητας σε συνδυασμό με προχωρημένη επίμονη αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του. Το ενδιαφέρων της όλης υπόθεσης είναι το πως έφτασε ο Μπρούνο σε αυτό το σημείο χωρίς να κατανοήσουν οι ιδιοκτήτες του την εξέλιξη της πορείας της συμπεριφοράς του. Ένα φαινόμενο αρκετά κοινό.
Ο Μπρούνο έφυγε πολύ νωρίς (30 ημερών) από την μητέρα του χάνοντας έτσι πολύτιμα μαθήματα από εκείνη και τα αδέρφια του για την μέλλουσα ζωή του. Δεν έμαθε όρια, δεν έμαθε την δύναμη του, δεν έμαθε καλά την ιεραρχία και πολλά άλλα. Φεύγοντας από την μητέρα του ήρθε σε ένα σπίτι που το μόνο που του πρόσφερε ήταν αγάπη άνευ όρων. Σίγουρα καλοπροαίρετων αλλά καθόλου εκπαιδευτικό για έναν σκύλο, ειδικά Χάσκι. Τα Χάσκι είναι σκυλιά με πολύ έντονα ένστικτα μιας και η φύση τους βρίσκεται πιο κοντά στον πρόγονο λύκο από ότι άλλες ράτσες. Είναι σκυλιά σκληρά, δύσκολα εκπαιδεύσιμα με ανεξάρτητο χαρακτήρα. Με λίγα λόγια, με απόλυτη ανάγκη ενός αρχηγού που θα του παρείχε δομή, οργάνωση, καθοδήγηση, και εκπαίδευση. Ο Μπρούνο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά μεγαλώνοντας. Στο σπίτι του λειτούργησε σαν ένα όμορφο αρκουδάκι με απόλυτη ελευθερία κινήσεων, με όλες του τις απαιτήσεις εκπληρωμένες, χωρίς όρια και χωρίς ούτε στοιχειώδες εκπαίδευση.
Ο Μπρούνο, λοιπόν, ανεξέλεγκτα όπως μεγάλωσε, άρχισε να κυριαρχεί με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο επιθετικός με στόχο τον έλεγχο όλων τον μελών της οικογένειας. Ο Μπρούνο:
- γρύλιζε όταν είχε πράγματα στο στόμα του (τα οποία τα έπαιρνε από το πάτωμα όταν έπεφταν)
- φύλαγε πόρτες και διαδρόμους γρυλίζοντας σε όποιον προσπαθούσε να περάσει
- ανέβαινε σε κρεβάτια και γρύλιζε σε όποιον πλησίαζε
- επιτίθεται όταν προσπαθούσαν να του βάλουν το κολάρο του
- φύλαγε την εξώπορτα όταν ετοιμαζόταν κάποιο μέλος της οικογένειας να φύγει και του επιτίθενται στην προσπάθεια του να φύγει από το σπίτι
- δεν άφηνε κανέναν κτηνίατρο να τον πλησιάσει
Μεταξύ άλλων, έχασε και την βόλτα του διότι χωρίς κολάρο βόλτα δεν γινόταν όπου η έλλειψη βόλτας υπήρξε καταλύτης στο ανερχόμενο πρόβλημα. Η βόλτα είναι κάτι τόσο σημαντικό για έναν σκύλο ειδικά Χάσκυ μιας και στο γενετικό τους υλικό καταγράφετε η ανάγκη για διάσχιση περίπου 50χλμ την ημέρα. Δύο χρόνια, λοιπόν, απόλυτης κυριαρχίας από το καθεστώς του Μπρούνο χωρίς να εκπληρώνονται οι βασικές του ανάγκες εκτόνωσης σώματος και μυαλού σήμαινε συνεχόμενη διοχέτευση ενέργειας στο σύστημα του σε τέτοιο βαθμό που θα έλεγε κανείς μεταφορικά ότι ο Μπρούνο πλέον ήταν ένα σκυλί συνέχεια στην πρίζα! Τα τόσα χρόνια που εκείνος λειτουργούσε ανεξέλεγκτα βοήθησαν μόνο στο να εμπεδωθεί το καθεστώς μέσα στο σπίτι, να του γίνει μαθημένος ο τρόπος χειρισμός των ιδιοκτητών του και να τρελαίνονται όλοι μαζί σιγά σιγά!
Λόγο της έλλειψης ερεθισμάτων ο Μπρούνο βρήκε σαν κύρια απασχόληση μέσα στο σπίτι την αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του προσθέτοντάς στο πρόβλημα την συνεχόμενη ενασχόληση με τους ιδιοκτήτες του. Η ανάγκη αυτή έφτασε στα όρια εμμονής για τα δεδομένα ενός ισορροπημένου σκύλου. Η υπερκινητικότητα του Μπρούνο λοιπόν ήταν άλλο ένα σημάδι ότι το σκυλί ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτός φύσεως.
Κατάληξη
Οι ιδιοκτήτες του Μπρούνο έβαλαν τα δυνατά τους και με την βοήθεια εναλλακτικής θεραπείας με αιθέρια έλαια και διαφόρων ειδών συμπεριφοριστικές τεχνικές ο Μπρούνο είναι φανερά καλύτερα. Είναι πιο υπάκουος, πιο ήρεμος, βγαίνει βόλτες μεγάλες κάθε μέρα και η επιθετικότητα του είναι πλέον ελεγχόμενη.
Υποσημείωση
Το πρόβλημα της κυριαρχικής επιθετικότητας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ποσότητα της τεστοστερόνης στον οργανισμό του σκύλου. Τα αστείρωτα αρσενικά είναι πιο επιρεπείς στο πρόβλημα αυτό διότι το ένστικτο της κυριαρχίας είναι πιο έντονο. Η τεστοστερόνη λειτουργεί σαν διαμορφωτής συμπεριφοράς κρατόντας τον σκύλο σε εγρήγορση και σε μια ‘τσίτα’. Τα σκυλιά αυτά είναι πιο ευερέθιστα και αντιδραστικά οπότε και πιο δύσκολα ηρεμούν. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι η στείρωση. Κάτι που πιστεύω πως πρέπει να γίνεται σε όλα τα αρσενικά για μια πιο ξένοιαστη και ήρεμη ζωή.
Recent Comments