Marilyn’s World

Τι κάνουμε όταν το σκυλί μας μπλέκεται σε σκυλοκαβγά ή γίνετε θύμα επίθεσης άλλου σκύλου/σκύλων;

Θέτονται συχνά αυτές τις ερώτησης μιας και η σκηνή αυτή αποτελεί ένα μέρος της Ελληνικής μας πραγματικότητας.

Πολλά σκυλιά έχουν στερηθεί την βόλτα τους λόγο φόβου του ιδιοκτήτη τους για μια τέτοια επίθεση. Δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε σε τέτοια άκρα διότι ο μόνος που υποφέρει εντέλει, κλεισμένος μέσα στο σπίτι, είναι ο δικός σας σκύλος. Καυγάδες θα γίνουν, είτε μεταξύ δεσποζόμενων σκύλων είτε με κάποιο αδέσποτο/α, είναι μέσα στο πρόγραμμα, οπότε καλύτερα να είμαστε ενημερωμένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σωστά μια τέτοια κατάσταση έτσι ώστε να την λύσουμε όσο πιο ομαλά γίνετε.

Για να απαντηθεί σωστά η παραπάνω ερώτηση πρέπει η απάντηση να έχει δύο μέρη:

1. Καυγάς με άλλον δεσποζόμενο σκύλο
2. Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Καυγάς με άλλον δεσποζώμενο σκύλο

συνάντηση σκύλων

Πολλά από τα δεσποζόμενα σκυλιά αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τα σκυλιά μας από τα αδέσποτα, και αυτό συμβαίνει για τέσσερις κύριους λόγους:

1. Έλλειψη κοινωνικοποίησης του ενός ή και των δύο σκύλων όσο είναι κουτάβι/α (από 3 μέχρι 16 εβδομάδων).
2. Ο φόβος του ενός ή και των δύο ιδιοκτητών προς τα άλλα σκυλιά τον οποίο τον ενσωματώνει το σκυλί του/ς και αντιδρά.
3. Έλλειψη επαφής με άλλα ζώα κατά την διάρκεια της ζωής του/των ζώων (κοινωνική απομόνωση).
4. Υπερβολική ενέργεια και υπερκινητικότητα λόγο έλλειψης ασκήσεως.

Όποιος και να είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι συνήθως το ίδιο………..καυγάς. Για να αντιμετωπίσετε σωστά αυτήν την σκηνή θα πρέπει εσείς ο ίδιος να είσαστε πάρα πολύ ψύχραιμος και να μην φωνάζετε και και εξαγριώνεστε αλλοπρόσαλλα διότι μόνο να χειροτερέψετε την κατάσταση θα καταφέρετε. Τα ζώα εκείνη την ώρα χρειάζονται κάποιον με αυτοπεποίθηση για να τους χωρίσει και όχι κάποιων που φέρνει και τον δικό του φόβο στην όλη κατάσταση.

Υπάρχουν τέσσερις τρόποι να σταματήσετε τον καυγά:

1. Να τους ρίξετε μπόλικο νερό (πράγμα δύσκολο όταν είμαστε στην βόλτα μας)
2. Να απομακρυνθείτε από κοντά τους σφυρίζοντας τα προς την αντίθετη κατεύθυνση για να σας ακολουθήσουν
3. Να πιάσετε και οι δύο ιδιοκτήτες συγχρόνως τα πίσω πόδια των σκύλων σας και να τα τραβήξετε διαμορφώνοντας κατακόρυφη στάση στον σκύλο σας απομακρύνοντας τα το ένα από το άλλο.
4. Να βάλετε κάποιο εμπόδιο μεταξύ τους π.χ ένα μεγάλο κοντάρι (χωρίς να τα χτυπάτε με αυτό!!!!)

Σε καμία περίπτωση μην μπείτε στην μέση διότι θα τραυματιστείτε από τα σαγόνια τους χωρίς να το καταλάβουν.

Σημειώσετε ότι δεν έχω αναφερθεί στην κυριαρχία. Το φταίξιμο πάντα ρίχνετε στην κυριαρχία του ενός η του άλλου σκύλου. Συνήθως, αν τα σκυλιά είναι σωστά κοινωνικοποιημένα τότε μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους ασχέτως το status τους. Δηλαδή ένα κοινωνικοποιημένο σκυλί θα υποταχθεί σε έναν πιο κυρίαρχο όποιο και να είναι το δικό του status σε άλλες περιπτώσεις (κυρίαρχος). Ο στόχος του ισορροπημένου σκύλου είναι η αποφυγή σύγκρουσης διότι στην φύση τους δεν θα τον συνέφερε να τραυματιστεί. Ένας τραυματισμός σημαίνει συνήθως και θάνατο. Δεν είναι στην φύση τους, λοιπόν, να μάχονται και θα παρατηρήσετε πως οι περισσότερες συγκρούσεις τους είναι περισσότερο για επίδειξη των ικανοτήτων τους παρά για να κάνουν κακό ο ένας στον άλλον. Μόνο όταν επέμβουμε εμείς με τα ξύλα μας και τις φωνές μας προκαλούμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για σοβαρό τραυματισμό.

Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Αγέλη σκύλων

Όλοι όσοι έχουμε σκυλιά και τα βγάζουμε βόλτες έχουμε βιώσει τον φόβο της τρομοκρατίας από κάποια αδέσποτη αγέλη (2-10 σκυλιά μαζί σε ομάδα). Είναι πραγματικά πολύ εκφοβιστική εμπειρία και μια που μας επηρεάζει θέλουμε δεν θέλουμε ειδικά αν τραυματιστεί ο δικός μας σκύλος.

Σε αυτήν την περίπτωση τα σκυλιά συνήθως φυλάνε κάποια υποτιθέμενη περιοχή τους. Παίζει, βέβαια, μεγάλο ρόλο και η γενικότερη ιδιοσυγκρασία του δικού μας σκύλου. Αν είναι υποτακτικός και φοβικός χωρίς αυτοπεποίθηση τότε γίνετε ευκολότερα στόχος. Σε τέτοια σκυλιά μια αγέλη βλέπει μόνο την αδυναμία. Το ένστικτο είναι να αναγνωρίζουν την αδυναμία αυτή, κάτι πολύ ανεπιθύμητο και άχρηστο στην φύση τους, και να το εξουδετερώνουν. Την ανθρώπινη συμπόνια προς τέτοιες αδυναμίες δεν θα την βρείτε στο ζωικό βασίλειο.

Ένα μόνο πράγμα μπορείτε να κάνετε σε αυτήν την περίπτωση:

1. Να γίνετε εσείς ο αρχηγός της δικής σας αγέλης και να το πάρετε επάνω σας να απομακρύνετε την άλλη αγέλη έτσι ώστε να προστατέψετε την δική σας.

Αυτό γίνετε πρώτον με το να αποβάλλετε τον δικό σας φόβο, διότι αυτός ανιχνεύεται από όλα τα σκυλιά και απλά χειροτερεύει τα πράγματα. Και δεύτερον, να βρείτε έναν τρόπο να απομακρύνετε τα άλλα σκυλιά.

Στην περίπτωση αυτή είναι που χρησιμεύει ένα κοντάρι αλλά η χρήση του δεν είναι για επίθεση στα άλλα σκυλιά. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε απλά να μην αφήσετε τα άλλα να πλησιάσουν χωρίς να τα χτυπήσετε (δηλαδή σαν προέκταση του δικού σας χεριού). Όταν θα τα δείτε θα βάλετε τον σκύλο σας πίσω από τα πόδια σας και με το ξύλο απλά θα ζωγραφίσετε έναν φανταστικό κύκλο γύρω από τους δύο σας αγγίζοντας απλά όποιο σκυλί προσπαθήσει να σας πλησιάσει. Συγχρόνως, μπορείτε να βγάλετε έναν κοφτό θόρυβο (χωρίς να ωρύεστε και να φωνάζετε λέξεις που δεν καταλαβαίνουν τα σκυλιά) που θα είναι απόλυτα αποφασιστικός και αυταρχικός έτσι ώστε να πείσετε τα άλλα σκυλιά ότι δεν αστειεύεστε. Θα περιμένετε εκεί μέχρι να φύγουν. Δεν θα γυρίσετε την πλάτη σας και θα τα κοιτάτε κατάματα. Το κοντάρι από μόνο του θα σας δώσει την αυτοπεποίθηση που θα χρειαστείτε και ο σκύλος σας θα αισθανθεί πολύ πιο προστατευμένος από εσάς.

Συμπέρασμα

Όπως βλέπετε δεν είναι εύκολη ερώτηση προς απάντηση. Όπως όλες όσες αφορούν την συμπεριφορά των σκύλων έχει πολλές πτυχές ανάλογα με την περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι πως κύριο ρόλο παίζει η δική μας συμπεριφορά και συνεπώς και αυτήν του σκύλου μας μιας και τα δύο αυτά πράγματα είναι απόλυτα συνδεδεμένα. Ένας ψύχραιμος και σίγουρος ιδιοκτήτης που έχει κοινωνικοποιήσει σωστά και έχει περάσει τα αντίστοιχα στοιχεία στον σκύλο του σημαίνει και μια πιο ομαλή κατάληξη σε άσχημες καταστάσεις.

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης ενός ιδιοκτήτη είναι να μεταμορφωθεί μεγαλώνοντας το γλυκό και όμορφο σκυλάκι του σε ένα ανεξέλεγκτο τέρας. Είναι πραγματικά πολύ επίπονη κατάληξη και για τους δύο ενδιαφερόμενους. Ο Μπρούνο, ένα 7 χρόνω  αστείρωτο  πανέμορφο αρσενικό Χάσκι, και ο ιδιοκτήτης του είχανε φτάσει πλέων σε αυτό το αδιέξοδο.

Ο Μπρούνο έδειχνε πλέον καθαρά σημάδια κυριαρχικής επιθετικότητας σε συνδυασμό με προχωρημένη επίμονη αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του. Το ενδιαφέρων της όλης υπόθεσης είναι το πως έφτασε ο Μπρούνο σε αυτό το σημείο χωρίς να κατανοήσουν οι ιδιοκτήτες του την εξέλιξη της πορείας της συμπεριφοράς του. Ένα φαινόμενο αρκετά κοινό.

Ο Μπρούνο έφυγε πολύ νωρίς (30 ημερών) από την μητέρα του χάνοντας έτσι πολύτιμα μαθήματα από εκείνη και τα αδέρφια του για την μέλλουσα ζωή του. Δεν έμαθε όρια, δεν έμαθε την δύναμη του, δεν έμαθε καλά την ιεραρχία και πολλά άλλα. Φεύγοντας από την μητέρα του ήρθε σε ένα σπίτι που το μόνο που του πρόσφερε ήταν αγάπη άνευ όρων.  Σίγουρα καλοπροαίρετων αλλά καθόλου εκπαιδευτικό για έναν σκύλο, ειδικά Χάσκι. Τα Χάσκι είναι σκυλιά με πολύ έντονα ένστικτα μιας και η φύση τους βρίσκεται πιο κοντά στον πρόγονο λύκο από ότι άλλες ράτσες. Είναι σκυλιά σκληρά, δύσκολα εκπαιδεύσιμα με ανεξάρτητο χαρακτήρα. Με λίγα λόγια, με απόλυτη ανάγκη ενός αρχηγού που θα του παρείχε δομή, οργάνωση, καθοδήγηση, και εκπαίδευση. Ο Μπρούνο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά μεγαλώνοντας. Στο σπίτι του λειτούργησε σαν ένα όμορφο αρκουδάκι με απόλυτη ελευθερία κινήσεων, με όλες του τις απαιτήσεις εκπληρωμένες, χωρίς όρια και χωρίς ούτε στοιχειώδες εκπαίδευση.

Ο Μπρούνο, λοιπόν, ανεξέλεγκτα όπως μεγάλωσε, άρχισε να κυριαρχεί με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο επιθετικός με στόχο τον έλεγχο όλων τον μελών της οικογένειας. Ο Μπρούνο:

1. γρύλιζε όταν είχε πράγματα στο στόμα του (τα οποία τα έπαιρνε από το πάτωμα όταν έπεφταν)
2. φύλαγε πόρτες και διαδρόμους γρυλίζοντας σε όποιον προσπαθούσε να περάσει
3. ανέβαινε σε κρεβάτια και γρύλιζε σε όποιον πλησίαζε
4. επιτίθεται όταν προσπαθούσαν να του βάλουν το κολάρο του
5. φύλαγε την εξώπορτα όταν ετοιμαζόταν κάποιο μέλος της οικογένειας να φύγει και του επιτίθενται στην προσπάθεια του να φύγει από το σπίτι
6. δεν άφηνε κανέναν κτηνίατρο να τον πλησιάσει

Μεταξύ άλλων, έχασε και την βόλτα του διότι χωρίς κολάρο βόλτα δεν γινόταν όπου η έλλειψη βόλτας υπήρξε καταλύτης στο ανερχόμενο πρόβλημα. Η βόλτα είναι κάτι τόσο σημαντικό για έναν σκύλο ειδικά Χάσκυ μιας και στο γενετικό τους υλικό καταγράφετε η ανάγκη για διάσχιση περίπου 50χλμ την ημέρα. Δύο χρόνια, λοιπόν, απόλυτης κυριαρχίας από το καθεστώς του Μπρούνο χωρίς να εκπληρώνονται οι βασικές του ανάγκες εκτόνωσης σώματος και μυαλού σήμαινε συνεχόμενη διοχέτευση ενέργειας στο σύστημα του σε τέτοιο βαθμό που θα έλεγε κανείς μεταφορικά ότι ο Μπρούνο πλέον ήταν ένα σκυλί συνέχεια στην πρίζα! Τα τόσα χρόνια που εκείνος λειτουργούσε ανεξέλεγκτα βοήθησαν μόνο στο να εμπεδωθεί το καθεστώς μέσα στο σπίτι, να του γίνει μαθημένος ο τρόπος χειρισμός των ιδιοκτητών του και να τρελαίνονται όλοι μαζί σιγά σιγά!

Λόγο της έλλειψης ερεθισμάτων ο Μπρούνο βρήκε σαν κύρια απασχόληση μέσα στο σπίτι την αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του προσθέτοντάς στο πρόβλημα την συνεχόμενη ενασχόληση με τους ιδιοκτήτες του. Η ανάγκη αυτή έφτασε στα όρια εμμονής για τα δεδομένα ενός ισορροπημένου σκύλου. Η υπερκινητικότητα του Μπρούνο λοιπόν ήταν άλλο ένα σημάδι ότι το σκυλί ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτός φύσεως.

Κατάληξη

Οι ιδιοκτήτες του Μπρούνο έβαλαν τα δυνατά τους και με την βοήθεια εναλλακτικής θεραπείας με αιθέρια έλαια και διαφόρων ειδών συμπεριφοριστικές τεχνικές ο Μπρούνο είναι φανερά καλύτερα. Είναι πιο υπάκουος, πιο ήρεμος, βγαίνει βόλτες μεγάλες κάθε μέρα και η επιθετικότητα του είναι πλέον ελεγχόμενη.

Υποσημείωση

Το πρόβλημα της κυριαρχικής επιθετικότητας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ποσότητα της τεστοστερόνης στον οργανισμό του σκύλου. Τα αστείρωτα αρσενικά είναι πιο επιρεπείς στο πρόβλημα αυτό διότι το ένστικτο της κυριαρχίας είναι πιο έντονο. Η τεστοστερόνη λειτουργεί σαν διαμορφωτής συμπεριφοράς κρατόντας τον σκύλο σε εγρήγορση και σε μια ‘τσίτα’. Τα σκυλιά αυτά είναι πιο ευερέθιστα και αντιδραστικά οπότε και πιο δύσκολα ηρεμούν. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι η στείρωση. Κάτι που πιστεύω πως πρέπει να γίνεται σε όλα τα αρσενικά για μια πιο ξένοιαστη και ήρεμη ζωή.