Marilyn’s World

Τι κάνουμε όταν το σκυλί μας μπλέκεται σε σκυλοκαβγά ή γίνετε θύμα επίθεσης άλλου σκύλου/σκύλων;

Θέτονται συχνά αυτές τις ερώτησης μιας και η σκηνή αυτή αποτελεί ένα μέρος της Ελληνικής μας πραγματικότητας.

Πολλά σκυλιά έχουν στερηθεί την βόλτα τους λόγο φόβου του ιδιοκτήτη τους για μια τέτοια επίθεση. Δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε σε τέτοια άκρα διότι ο μόνος που υποφέρει εντέλει, κλεισμένος μέσα στο σπίτι, είναι ο δικός σας σκύλος. Καυγάδες θα γίνουν, είτε μεταξύ δεσποζόμενων σκύλων είτε με κάποιο αδέσποτο/α, είναι μέσα στο πρόγραμμα, οπότε καλύτερα να είμαστε ενημερωμένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σωστά μια τέτοια κατάσταση έτσι ώστε να την λύσουμε όσο πιο ομαλά γίνετε.

Για να απαντηθεί σωστά η παραπάνω ερώτηση πρέπει η απάντηση να έχει δύο μέρη:

1. Καυγάς με άλλον δεσποζόμενο σκύλο
2. Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Καυγάς με άλλον δεσποζώμενο σκύλο

συνάντηση σκύλων

Πολλά από τα δεσποζόμενα σκυλιά αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τα σκυλιά μας από τα αδέσποτα, και αυτό συμβαίνει για τέσσερις κύριους λόγους:

1. Έλλειψη κοινωνικοποίησης του ενός ή και των δύο σκύλων όσο είναι κουτάβι/α (από 3 μέχρι 16 εβδομάδων).
2. Ο φόβος του ενός ή και των δύο ιδιοκτητών προς τα άλλα σκυλιά τον οποίο τον ενσωματώνει το σκυλί του/ς και αντιδρά.
3. Έλλειψη επαφής με άλλα ζώα κατά την διάρκεια της ζωής του/των ζώων (κοινωνική απομόνωση).
4. Υπερβολική ενέργεια και υπερκινητικότητα λόγο έλλειψης ασκήσεως.

Όποιος και να είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι συνήθως το ίδιο………..καυγάς. Για να αντιμετωπίσετε σωστά αυτήν την σκηνή θα πρέπει εσείς ο ίδιος να είσαστε πάρα πολύ ψύχραιμος και να μην φωνάζετε και και εξαγριώνεστε αλλοπρόσαλλα διότι μόνο να χειροτερέψετε την κατάσταση θα καταφέρετε. Τα ζώα εκείνη την ώρα χρειάζονται κάποιον με αυτοπεποίθηση για να τους χωρίσει και όχι κάποιων που φέρνει και τον δικό του φόβο στην όλη κατάσταση.

Υπάρχουν τέσσερις τρόποι να σταματήσετε τον καυγά:

1. Να τους ρίξετε μπόλικο νερό (πράγμα δύσκολο όταν είμαστε στην βόλτα μας)
2. Να απομακρυνθείτε από κοντά τους σφυρίζοντας τα προς την αντίθετη κατεύθυνση για να σας ακολουθήσουν
3. Να πιάσετε και οι δύο ιδιοκτήτες συγχρόνως τα πίσω πόδια των σκύλων σας και να τα τραβήξετε διαμορφώνοντας κατακόρυφη στάση στον σκύλο σας απομακρύνοντας τα το ένα από το άλλο.
4. Να βάλετε κάποιο εμπόδιο μεταξύ τους π.χ ένα μεγάλο κοντάρι (χωρίς να τα χτυπάτε με αυτό!!!!)

Σε καμία περίπτωση μην μπείτε στην μέση διότι θα τραυματιστείτε από τα σαγόνια τους χωρίς να το καταλάβουν.

Σημειώσετε ότι δεν έχω αναφερθεί στην κυριαρχία. Το φταίξιμο πάντα ρίχνετε στην κυριαρχία του ενός η του άλλου σκύλου. Συνήθως, αν τα σκυλιά είναι σωστά κοινωνικοποιημένα τότε μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους ασχέτως το status τους. Δηλαδή ένα κοινωνικοποιημένο σκυλί θα υποταχθεί σε έναν πιο κυρίαρχο όποιο και να είναι το δικό του status σε άλλες περιπτώσεις (κυρίαρχος). Ο στόχος του ισορροπημένου σκύλου είναι η αποφυγή σύγκρουσης διότι στην φύση τους δεν θα τον συνέφερε να τραυματιστεί. Ένας τραυματισμός σημαίνει συνήθως και θάνατο. Δεν είναι στην φύση τους, λοιπόν, να μάχονται και θα παρατηρήσετε πως οι περισσότερες συγκρούσεις τους είναι περισσότερο για επίδειξη των ικανοτήτων τους παρά για να κάνουν κακό ο ένας στον άλλον. Μόνο όταν επέμβουμε εμείς με τα ξύλα μας και τις φωνές μας προκαλούμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για σοβαρό τραυματισμό.

Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Αγέλη σκύλων

Όλοι όσοι έχουμε σκυλιά και τα βγάζουμε βόλτες έχουμε βιώσει τον φόβο της τρομοκρατίας από κάποια αδέσποτη αγέλη (2-10 σκυλιά μαζί σε ομάδα). Είναι πραγματικά πολύ εκφοβιστική εμπειρία και μια που μας επηρεάζει θέλουμε δεν θέλουμε ειδικά αν τραυματιστεί ο δικός μας σκύλος.

Σε αυτήν την περίπτωση τα σκυλιά συνήθως φυλάνε κάποια υποτιθέμενη περιοχή τους. Παίζει, βέβαια, μεγάλο ρόλο και η γενικότερη ιδιοσυγκρασία του δικού μας σκύλου. Αν είναι υποτακτικός και φοβικός χωρίς αυτοπεποίθηση τότε γίνετε ευκολότερα στόχος. Σε τέτοια σκυλιά μια αγέλη βλέπει μόνο την αδυναμία. Το ένστικτο είναι να αναγνωρίζουν την αδυναμία αυτή, κάτι πολύ ανεπιθύμητο και άχρηστο στην φύση τους, και να το εξουδετερώνουν. Την ανθρώπινη συμπόνια προς τέτοιες αδυναμίες δεν θα την βρείτε στο ζωικό βασίλειο.

Ένα μόνο πράγμα μπορείτε να κάνετε σε αυτήν την περίπτωση:

1. Να γίνετε εσείς ο αρχηγός της δικής σας αγέλης και να το πάρετε επάνω σας να απομακρύνετε την άλλη αγέλη έτσι ώστε να προστατέψετε την δική σας.

Αυτό γίνετε πρώτον με το να αποβάλλετε τον δικό σας φόβο, διότι αυτός ανιχνεύεται από όλα τα σκυλιά και απλά χειροτερεύει τα πράγματα. Και δεύτερον, να βρείτε έναν τρόπο να απομακρύνετε τα άλλα σκυλιά.

Στην περίπτωση αυτή είναι που χρησιμεύει ένα κοντάρι αλλά η χρήση του δεν είναι για επίθεση στα άλλα σκυλιά. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε απλά να μην αφήσετε τα άλλα να πλησιάσουν χωρίς να τα χτυπήσετε (δηλαδή σαν προέκταση του δικού σας χεριού). Όταν θα τα δείτε θα βάλετε τον σκύλο σας πίσω από τα πόδια σας και με το ξύλο απλά θα ζωγραφίσετε έναν φανταστικό κύκλο γύρω από τους δύο σας αγγίζοντας απλά όποιο σκυλί προσπαθήσει να σας πλησιάσει. Συγχρόνως, μπορείτε να βγάλετε έναν κοφτό θόρυβο (χωρίς να ωρύεστε και να φωνάζετε λέξεις που δεν καταλαβαίνουν τα σκυλιά) που θα είναι απόλυτα αποφασιστικός και αυταρχικός έτσι ώστε να πείσετε τα άλλα σκυλιά ότι δεν αστειεύεστε. Θα περιμένετε εκεί μέχρι να φύγουν. Δεν θα γυρίσετε την πλάτη σας και θα τα κοιτάτε κατάματα. Το κοντάρι από μόνο του θα σας δώσει την αυτοπεποίθηση που θα χρειαστείτε και ο σκύλος σας θα αισθανθεί πολύ πιο προστατευμένος από εσάς.

Συμπέρασμα

Όπως βλέπετε δεν είναι εύκολη ερώτηση προς απάντηση. Όπως όλες όσες αφορούν την συμπεριφορά των σκύλων έχει πολλές πτυχές ανάλογα με την περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι πως κύριο ρόλο παίζει η δική μας συμπεριφορά και συνεπώς και αυτήν του σκύλου μας μιας και τα δύο αυτά πράγματα είναι απόλυτα συνδεδεμένα. Ένας ψύχραιμος και σίγουρος ιδιοκτήτης που έχει κοινωνικοποιήσει σωστά και έχει περάσει τα αντίστοιχα στοιχεία στον σκύλο του σημαίνει και μια πιο ομαλή κατάληξη σε άσχημες καταστάσεις.

Το τελευταίο διάστημα καλούμαι όλο και πιο συχνά να προσφέρω βοήθεια σε οικογένειες και Φιλοζωικά σωματεία που έχουν υιοθετήσει ή που υιοθετούν ενήλικα αδέσποτα. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα διότι υπάρχει περισσότερη ανάγκη για τέτοια σπίτια αφού πιο εύκολα συγκινείται κανείς να υιοθετήσει ένα κουτάβι αφήνοντας τα ενήλικα σε κλουβιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι είμαι και εγώ μάνα ενός τέτοιου σκύλου. Μπράβο σας, λοιπόν, είναι μεγάλη απόφαση αυτή και μια που τις περισσότερες φορές φέρνει αναστάτωση πριν κατασταλάξει η συνύπαρξη σε μία χωρίς συμπεριφορικά προβλήματα και ανακατωσούρες.

Υπάρχουν και πολλά πλεονεκτήματα στο να υιοθετήσει κανείς ενήλικο σκυλί διότι αποφεύγει κανείς την ταλαιπωρία του λερώματος μιας και ήδη έχει σχηματιστεί η προτιμήσει για τον εξωτερικό χώρο και όχι για τα χαλιά μας! Επίσης τα ενήλικα είναι συνήθως πιο ήρεμα διότι έχουν πλέων ξεπεράσει την εφηβεία οπότε δεν έχετε να φοβηθείτε τις ορμονικές διαταραχές και την υπερκινητικότητα της νεότερης ηλικίας.

Υπάρχουν περίπου τεσσάρων ειδών περιπτώσεων ενήλικων αδέσποτων που μπορεί να διαλέξετε:

1.Εκείνο που έχει περάσει πολύ καιρό στους δρόμους και που το μαζεύετε κατευθείαν από κάποια γειτονιά λόγο τραυματισμού ή αρρώστιας
2.Εκείνο που διασώθηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο από κακοποίηση
3.Εκείνο που μαζεύτηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο λόγο κινδύνου στο δρόμο σε μικρή ηλικία (κουτάβι) και για τον οποιοδήποτε λόγο παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κάποιο καταφύγιο
4.Εκείνο που διασώθηκε είτε σε μικρή ηλικία είτε σε μεγαλύτερη αλλά που άλλαξε πολλά φιλοξενούμενα σπίτια μέχρι να φτάσει στο δικό σας

Η κάθε περίπτωση έχει και τα δικά της προβλεπόμενα πάντα προβλήματα τα οποία οφείλετε να ξέρετε πριν βγάλετε μια τέτοια απόφαση διότι μια αλλαγή γνώμης περισσότερο κακό θα κάνει στον σκύλο παρά καλό.

(όπου υπάρχει ? σημαίνει ότι μπορεί να εμφανιστεί το πρόβλημα αλλά οι πιθανότητες είναι μικρές)

Περίπτωση πρώτη (κατευθείαν από τον δρόμο στο σπίτι)

Βρίσκομαι εγώ και ο Τόμμι σε αυτήν την κατηγορία (για όσους γνωρίζουν Αγγλικά θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο ‘Tommy enters my life’)

Ο Τόμμι έχασε το μάτι του μετά από 4 χρόνια στους δρόμους της Κηφισιάς. Τον μάζεψα αλλά ταλαιπωρηθήκαμε και οι δυο να ισορροπήσουμε στην σχέση μας διότι τα βιώματα του ήταν αυτά ενός κυνηγημένου σκύλου με γνώσεις μόνο γύρω από την επιβίωση και όχι στην συναναστροφές του με ανθρώπους η άλλα ζώα. Είχε πολλά να μάθει. Το πρώτον και κυριότερο που πρέπει να κάνουν τα σκυλιά αυτής της κατηγορίας είναι να μάθουν να χαλαρώνουν χωρίς να κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό. Ο φόβος και η ανασφάλεια είναι εμφανές όπως και η έλλειψη εμπιστοσύνης. Τις πρώτες μέρες ή τον πρώτο καιρό υπάρχει μια τάση φυγής για επιστροφή στα γνωστά, παρ’ ότι επικίνδυνα.

Δεύτερη περίπτωση (κακοποίηση στα χέρια οικογένειας)

Ο Τσάρλι είναι παράδειγμα τέτοιας περίπτωσης (δείτε την ιστορία του) αν και ακραία είναι και αυτή πιθανότητα. Εξάλλου τα περισσότερα σκυλιά που βρίσκονται στα καταφύγια έχουν υποστεί, πριν την διάσωση τους, κάποιου είδους κακοποίησης από ανθρώπινο χέρι. Οι αντιδράσεις μπορεί να είναι δύο αναλόγως τον σκύλο. Αν είναι σκύλος εξωστρεφής τότε θα είναι η συμπεριφορά του πιο στραμμένη προς τον έξω κόσμο. Δηλαδή μπορεί να έχει θυμό, να βγάζει περισσότερη επιθετικότητα προς τα έξω, και να ξεσπάει με διάφορους τρόπους. Η άλλη περίπτωση είναι, αν είναι σκυλί πιο εσωστρεφής, να έχει μαζέψει όλο το τραύμα προς τα μέσα και να ξεσπάει στον εαυτό του πχ με στερεοτυπικές συμπεριφορές που να καταλήγουν σε αυτοτραυματισμό και να είναι πιο μαζεμένο, φοβικό, και καταθλιπτικό χωρίς χαρά για την ζωή.

Τρίτη περίπτωση (απομόνωση)

Τα κύρια χαρακτηριστικά των σκύλων αυτών είναι η έλλειψη κοινωνικοποίησης, η αμάθεια, και η απίστευτη ανάγκη για επαφή και προσοχή . Τα σκυλιά αυτά κλεισμένα στα κλουβιά δεν έχουν μάθει ούτε τα βασικά όπως το πως να λερώνουν σωστά (έξω από τον χώρο τους). Έχουν μεγάλη λαχτάρα για επαφή με τους ανθρώπους όπου η συναναστροφή μαζί τους πολλές φορές είναι ανεξέλεγκτη. Πηδάνε επάνω σου, σε γλύφουν παντού, σε γδέρνουν κτλ….. συμπεριφορές που δείχνουν έλλειψη ορίων. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει κανείς να ασχοληθεί με τα βασικά της διαπαιδαγώγησης αντιμετωπίζοντας το σκυλί σαν να είναι ένα κουτάβι που ξεκινάει από την αρχή θέτοντας όρια και προσέχοντας μην καταλήξει η ανάγκη του σκύλου για προσοχή σε προσκόλληση του ζώου επάνω τους φέρνοντας προβλήματα όπως συμπεριφορές με στόχο την απόκτηση της προσοχής σας ή σε άγχος του αποχωρισμού. Η έλλειψη κοινωνικοποίησης θα έχει αφήσει και αυτή τα σημάδια της και υπάρχουν πολλές πιθανότητες να υπάρχουν φοβίες.

Η τέταρτη περίπτωση (η αλλαγή πολλών σπιτιών)

Οι εμπειρία αυτή για έναν σκύλο συνήθως φέρνει πολλές ανασφάλειες και αίσθηση εγκατάλειψης οπότε ο ερχομός στο σπίτι σας μπορεί να θεωρηθεί και αυτή κάτι περαστικό και όχι μόνιμο. Θα πρέπει να περάσει κάποιος καιρός μέχρι να καταλάβει το ζώο ότι το δικό σας σπίτι είναι πιο μόνιμο. Σε αυτήν την περίπτωση, όπως και στην παραπάνω. υπάρχει μεγάλη προσπάθεια εκ μέρος του σκύλου να σας ευχαριστήσει αλλά και μεγάλη προσκόλληση αυξάνοντας και πάλι τις πιθανότητες για εμφάνιση άγχος του αποχωρισμού.

Τα πιο κοινά προβλήματα των ενήλικων πρώην αδέσποτων είναι η φοβία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και το πιο σημαντικό, το ‘άγχος του αποχωρισμού’ το οποίο είναι ένα πρόβλημα βασισμένο στο άγχος και στην ανασφάλεια.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις θα πρέπει να λάβετε υπόψιν σας το ιστορικό του ζώου χωρίς να προσπαθήσετε να το αποζημιώσετε για ότι έχει περάσει. Κατ’ αρχάς είναι αδύνατον και δεύτερων το σκυλί λαμβάνει όλη αυτήν την συμπόνια διαφορετικά από τον τρόπο που του την δίνετε εσείς και πιθανότατα να προκαλέσετε περισσότερο πρόβλημα και περισσότερο άγχος. Τα σκυλιά αυτά, όποια και να είναι τα προβλήματα τους όταν σας πρώτο έρθουν με την σωστή αντιμετώπιση μπορούν με τον χρόνο να επανέλθουν στην ισορροπία και να προσφέρουν έναν καταπληκτικό σύντροφο στο σπίτι σας. Η επιβράβευση, η ικανοποίηση, και η συγκίνηση είναι τόσο μεγάλες όταν βλέπει κανείς τις εξελίξεις ενός τέτοιου ζώου που δεν περιγράφονται με λόγια και το δέσιμο μεγάλο. Είναι, όμως μια διαδικασία που θα χρειαστεί χρόνο, χώρο (προσωπικό του ζώου), αγάπη, κατανόηση, πιθανότατα την βοήθεια ενός ειδικού και πολλά αιθέρια έλαια!!!!!!!

Σημείωση

Οφείλω να τονίσω πως δεν είναι σίγουρο ότι ένα ενήλικο ζώο θα βγάλει κάποιο/κάποια από τα παραπάνω προβλήματα. Η κατηγοριοποίησης έχει γίνει βάση της δικής μου προσωπικής και επαγγελματικής εμπειρίας και δεν σημαίνει ότι είναι αποκλειστικές. Το κάθε ζώο είναι τελείως διαφορετικό από τα άλλα και οι εμπειρίες του επίσης διαφορετικές οπότε οι συνδυασμοί και οι αντιδράσεις σε αυτές απεριόριστες.

Ενημερώνουν τους πολίτες ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εξέδωσε έγγραφο (24/06/08 με Αρ. Πρωτ. 258864) που παρερμηνεύει τον Νόμο 3170/2003, τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις και την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα ζώα συντροφιάς.

Το έγγραφο αυτό παρουσιάζει ως παρανομούντες όλους τους πολίτες που έχουν περισυλλέξει το σκύλο ή τη γάτα τους από το δρόμο ή είναι ιδιοκτήτες περισσότερων από δύο συνολικά κατοικίδιων ζώων προκαλώντας σύγχυση στους πολίτες και στις Υπηρεσίες στις οποίες απευθύνεται.  Το συγκεκριμένο έγγραφο παρασύρει τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα στην απαξίωση και προσβολή κάθε φιλόζωου.  Γι’ αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τους Έλληνες πολίτες ότι:

· Ο νόμος 3170/2003 δεν ορίζει πόσα ζώα μπορεί ο καθένας μας να έχει στην κατοχή του. Ορίζει ότι έχει το δικαίωμα να διατηρεί δύο ζώα σε αστική κατοικία.

· Δεν χρειάζεστε άδεια του Δήμου για να υιοθετήσετε ένα ζώο από το δρόμο. Αν το συγκεκριμένο ζώο φέρει σήμανση κάποιου Δήμου απλώς ενημερώστε τον.

· Όταν ταξιδεύετε με τα ζώα σας στο εξωτερικό, δεν έχετε καμία υποχρέωση να υπογράφετε υπεύθυνη δήλωση, ότι θα τα φέρετε πίσω στην Ελλάδα, όπως δεν χρειάζεται να υπογράφετε  δήλωση ότι θα επιστρέψετε και εσείς.

· Καμία Αρχή δεν έχει το δικαίωμα να κρατήσει το ζώο σας επειδή κάτι δεν τους αρέσει στα χαρτιά ή στην εμφάνισή σας.

· Όταν το ζώο σας ταξιδεύει ασυνόδευτο (CARGO) εντός Ε.Ε. δεν αποτελεί εμπορική αποστολή αν δεν συνδέεται με οικονομική συναλλαγή.

. Η χώρα μας δεν έχει λάβει «πρωτοποριακά μέτρα προστασίας των αδέσποτων ζώων».  «Πρωτοπορεί» όμως πολεμώντας αυτούς που διασώζουν τα απροστάτευτα, άρρωστα και τραυματισμένα αδέσποτα. Η Πολιτεία, αντί να στηρίζει αυτό το έργο, που ουσιαστικά καλύπτει τα νομοθετικά κενά, τις ελλείψεις υποδομής και την ανυπαρξία φιλοζωικής συνείδησης από την πλευρά της, το υπονομεύει.

Ήρθε η ώρα η Πολιτεία να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στις φιλοζωικές οργανώσεις και τους φιλόζωους πολίτες. Να αναγνωρίσει επιτέλους την κοινωνική μας προσφορά και να ανοίξει μαζί μας ένα γόνιμο διάλογο, ώστε από κοινού να επιλύσουμε ένα πρόβλημα που καθημερινά ντροπιάζει τη χώρα μας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ MONO ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΥΠΟ:
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, τηλ: 6946502096, φαξ:210-7291310, email: info@pfo.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη την Javascript για να το δείτε ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (CIDAG), τηλ. 6932091666,
info@argosgr.orgΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη την Javascript για να το δείτε