Η καλή πράξη θέλει κότσια και μεγάλη καρδιά: Υιοθετώντας ένα ενήλικο αδέσποτο
Greek articles/Ελληνικά άρθρα, Problem behaviour/Προβληματική Συμπεριφορά No Comments »Το τελευταίο διάστημα καλούμαι όλο και πιο συχνά να προσφέρω βοήθεια σε οικογένειες και Φιλοζωικά σωματεία που έχουν υιοθετήσει ή που υιοθετούν ενήλικα αδέσποτα. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα διότι υπάρχει περισσότερη ανάγκη για τέτοια σπίτια αφού πιο εύκολα συγκινείται κανείς να υιοθετήσει ένα κουτάβι αφήνοντας τα ενήλικα σε κλουβιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι είμαι και εγώ μάνα ενός τέτοιου σκύλου. Μπράβο σας, λοιπόν, είναι μεγάλη απόφαση αυτή και μια που τις περισσότερες φορές φέρνει αναστάτωση πριν κατασταλάξει η συνύπαρξη σε μία χωρίς συμπεριφορικά προβλήματα και ανακατωσούρες.
Υπάρχουν και πολλά πλεονεκτήματα στο να υιοθετήσει κανείς ενήλικο σκυλί διότι αποφεύγει κανείς την ταλαιπωρία του λερώματος μιας και ήδη έχει σχηματιστεί η προτιμήσει για τον εξωτερικό χώρο και όχι για τα χαλιά μας! Επίσης τα ενήλικα είναι συνήθως πιο ήρεμα διότι έχουν πλέων ξεπεράσει την εφηβεία οπότε δεν έχετε να φοβηθείτε τις ορμονικές διαταραχές και την υπερκινητικότητα της νεότερης ηλικίας.
Υπάρχουν περίπου τεσσάρων ειδών περιπτώσεων ενήλικων αδέσποτων που μπορεί να διαλέξετε:
1.Εκείνο που έχει περάσει πολύ καιρό στους δρόμους και που το μαζεύετε κατευθείαν από κάποια γειτονιά λόγο τραυματισμού ή αρρώστιας
2.Εκείνο που διασώθηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο από κακοποίηση
3.Εκείνο που μαζεύτηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο λόγο κινδύνου στο δρόμο σε μικρή ηλικία (κουτάβι) και για τον οποιοδήποτε λόγο παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κάποιο καταφύγιο
4.Εκείνο που διασώθηκε είτε σε μικρή ηλικία είτε σε μεγαλύτερη αλλά που άλλαξε πολλά φιλοξενούμενα σπίτια μέχρι να φτάσει στο δικό σας
Η κάθε περίπτωση έχει και τα δικά της προβλεπόμενα πάντα προβλήματα τα οποία οφείλετε να ξέρετε πριν βγάλετε μια τέτοια απόφαση διότι μια αλλαγή γνώμης περισσότερο κακό θα κάνει στον σκύλο παρά καλό.
(όπου υπάρχει ? σημαίνει ότι μπορεί να εμφανιστεί το πρόβλημα αλλά οι πιθανότητες είναι μικρές)
Περίπτωση πρώτη (κατευθείαν από τον δρόμο στο σπίτι)
Βρίσκομαι εγώ και ο Τόμμι σε αυτήν την κατηγορία (για όσους γνωρίζουν Αγγλικά θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο ‘Tommy enters my life’)
Ο Τόμμι έχασε το μάτι του μετά από 4 χρόνια στους δρόμους της Κηφισιάς. Τον μάζεψα αλλά ταλαιπωρηθήκαμε και οι δυο να ισορροπήσουμε στην σχέση μας διότι τα βιώματα του ήταν αυτά ενός κυνηγημένου σκύλου με γνώσεις μόνο γύρω από την επιβίωση και όχι στην συναναστροφές του με ανθρώπους η άλλα ζώα. Είχε πολλά να μάθει. Το πρώτον και κυριότερο που πρέπει να κάνουν τα σκυλιά αυτής της κατηγορίας είναι να μάθουν να χαλαρώνουν χωρίς να κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό. Ο φόβος και η ανασφάλεια είναι εμφανές όπως και η έλλειψη εμπιστοσύνης. Τις πρώτες μέρες ή τον πρώτο καιρό υπάρχει μια τάση φυγής για επιστροφή στα γνωστά, παρ’ ότι επικίνδυνα.
Δεύτερη περίπτωση (κακοποίηση στα χέρια οικογένειας)
Ο Τσάρλι είναι παράδειγμα τέτοιας περίπτωσης (δείτε την ιστορία του) αν και ακραία είναι και αυτή πιθανότητα. Εξάλλου τα περισσότερα σκυλιά που βρίσκονται στα καταφύγια έχουν υποστεί, πριν την διάσωση τους, κάποιου είδους κακοποίησης από ανθρώπινο χέρι. Οι αντιδράσεις μπορεί να είναι δύο αναλόγως τον σκύλο. Αν είναι σκύλος εξωστρεφής τότε θα είναι η συμπεριφορά του πιο στραμμένη προς τον έξω κόσμο. Δηλαδή μπορεί να έχει θυμό, να βγάζει περισσότερη επιθετικότητα προς τα έξω, και να ξεσπάει με διάφορους τρόπους. Η άλλη περίπτωση είναι, αν είναι σκυλί πιο εσωστρεφής, να έχει μαζέψει όλο το τραύμα προς τα μέσα και να ξεσπάει στον εαυτό του πχ με στερεοτυπικές συμπεριφορές που να καταλήγουν σε αυτοτραυματισμό και να είναι πιο μαζεμένο, φοβικό, και καταθλιπτικό χωρίς χαρά για την ζωή.
Τρίτη περίπτωση (απομόνωση)
Τα κύρια χαρακτηριστικά των σκύλων αυτών είναι η έλλειψη κοινωνικοποίησης, η αμάθεια, και η απίστευτη ανάγκη για επαφή και προσοχή . Τα σκυλιά αυτά κλεισμένα στα κλουβιά δεν έχουν μάθει ούτε τα βασικά όπως το πως να λερώνουν σωστά (έξω από τον χώρο τους). Έχουν μεγάλη λαχτάρα για επαφή με τους ανθρώπους όπου η συναναστροφή μαζί τους πολλές φορές είναι ανεξέλεγκτη. Πηδάνε επάνω σου, σε γλύφουν παντού, σε γδέρνουν κτλ….. συμπεριφορές που δείχνουν έλλειψη ορίων. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει κανείς να ασχοληθεί με τα βασικά της διαπαιδαγώγησης αντιμετωπίζοντας το σκυλί σαν να είναι ένα κουτάβι που ξεκινάει από την αρχή θέτοντας όρια και προσέχοντας μην καταλήξει η ανάγκη του σκύλου για προσοχή σε προσκόλληση του ζώου επάνω τους φέρνοντας προβλήματα όπως συμπεριφορές με στόχο την απόκτηση της προσοχής σας ή σε άγχος του αποχωρισμού. Η έλλειψη κοινωνικοποίησης θα έχει αφήσει και αυτή τα σημάδια της και υπάρχουν πολλές πιθανότητες να υπάρχουν φοβίες.
Η τέταρτη περίπτωση (η αλλαγή πολλών σπιτιών)
Οι εμπειρία αυτή για έναν σκύλο συνήθως φέρνει πολλές ανασφάλειες και αίσθηση εγκατάλειψης οπότε ο ερχομός στο σπίτι σας μπορεί να θεωρηθεί και αυτή κάτι περαστικό και όχι μόνιμο. Θα πρέπει να περάσει κάποιος καιρός μέχρι να καταλάβει το ζώο ότι το δικό σας σπίτι είναι πιο μόνιμο. Σε αυτήν την περίπτωση, όπως και στην παραπάνω. υπάρχει μεγάλη προσπάθεια εκ μέρος του σκύλου να σας ευχαριστήσει αλλά και μεγάλη προσκόλληση αυξάνοντας και πάλι τις πιθανότητες για εμφάνιση άγχος του αποχωρισμού.
Τα πιο κοινά προβλήματα των ενήλικων πρώην αδέσποτων είναι η φοβία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και το πιο σημαντικό, το ‘άγχος του αποχωρισμού’ το οποίο είναι ένα πρόβλημα βασισμένο στο άγχος και στην ανασφάλεια.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις θα πρέπει να λάβετε υπόψιν σας το ιστορικό του ζώου χωρίς να προσπαθήσετε να το αποζημιώσετε για ότι έχει περάσει. Κατ’ αρχάς είναι αδύνατον και δεύτερων το σκυλί λαμβάνει όλη αυτήν την συμπόνια διαφορετικά από τον τρόπο που του την δίνετε εσείς και πιθανότατα να προκαλέσετε περισσότερο πρόβλημα και περισσότερο άγχος. Τα σκυλιά αυτά, όποια και να είναι τα προβλήματα τους όταν σας πρώτο έρθουν με την σωστή αντιμετώπιση μπορούν με τον χρόνο να επανέλθουν στην ισορροπία και να προσφέρουν έναν καταπληκτικό σύντροφο στο σπίτι σας. Η επιβράβευση, η ικανοποίηση, και η συγκίνηση είναι τόσο μεγάλες όταν βλέπει κανείς τις εξελίξεις ενός τέτοιου ζώου που δεν περιγράφονται με λόγια και το δέσιμο μεγάλο. Είναι, όμως μια διαδικασία που θα χρειαστεί χρόνο, χώρο (προσωπικό του ζώου), αγάπη, κατανόηση, πιθανότατα την βοήθεια ενός ειδικού και πολλά αιθέρια έλαια!!!!!!!
Σημείωση
Οφείλω να τονίσω πως δεν είναι σίγουρο ότι ένα ενήλικο ζώο θα βγάλει κάποιο/κάποια από τα παραπάνω προβλήματα. Η κατηγοριοποίησης έχει γίνει βάση της δικής μου προσωπικής και επαγγελματικής εμπειρίας και δεν σημαίνει ότι είναι αποκλειστικές. Το κάθε ζώο είναι τελείως διαφορετικό από τα άλλα και οι εμπειρίες του επίσης διαφορετικές οπότε οι συνδυασμοί και οι αντιδράσεις σε αυτές απεριόριστες.
Recent Comments