Marilyn’s World

Τι κάνουμε όταν το σκυλί μας μπλέκεται σε σκυλοκαβγά ή γίνετε θύμα επίθεσης άλλου σκύλου/σκύλων;

Θέτονται συχνά αυτές τις ερώτησης μιας και η σκηνή αυτή αποτελεί ένα μέρος της Ελληνικής μας πραγματικότητας.

Πολλά σκυλιά έχουν στερηθεί την βόλτα τους λόγο φόβου του ιδιοκτήτη τους για μια τέτοια επίθεση. Δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε σε τέτοια άκρα διότι ο μόνος που υποφέρει εντέλει, κλεισμένος μέσα στο σπίτι, είναι ο δικός σας σκύλος. Καυγάδες θα γίνουν, είτε μεταξύ δεσποζόμενων σκύλων είτε με κάποιο αδέσποτο/α, είναι μέσα στο πρόγραμμα, οπότε καλύτερα να είμαστε ενημερωμένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σωστά μια τέτοια κατάσταση έτσι ώστε να την λύσουμε όσο πιο ομαλά γίνετε.

Για να απαντηθεί σωστά η παραπάνω ερώτηση πρέπει η απάντηση να έχει δύο μέρη:

1. Καυγάς με άλλον δεσποζόμενο σκύλο
2. Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Καυγάς με άλλον δεσποζώμενο σκύλο

συνάντηση σκύλων

Πολλά από τα δεσποζόμενα σκυλιά αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τα σκυλιά μας από τα αδέσποτα, και αυτό συμβαίνει για τέσσερις κύριους λόγους:

1. Έλλειψη κοινωνικοποίησης του ενός ή και των δύο σκύλων όσο είναι κουτάβι/α (από 3 μέχρι 16 εβδομάδων).
2. Ο φόβος του ενός ή και των δύο ιδιοκτητών προς τα άλλα σκυλιά τον οποίο τον ενσωματώνει το σκυλί του/ς και αντιδρά.
3. Έλλειψη επαφής με άλλα ζώα κατά την διάρκεια της ζωής του/των ζώων (κοινωνική απομόνωση).
4. Υπερβολική ενέργεια και υπερκινητικότητα λόγο έλλειψης ασκήσεως.

Όποιος και να είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι συνήθως το ίδιο………..καυγάς. Για να αντιμετωπίσετε σωστά αυτήν την σκηνή θα πρέπει εσείς ο ίδιος να είσαστε πάρα πολύ ψύχραιμος και να μην φωνάζετε και και εξαγριώνεστε αλλοπρόσαλλα διότι μόνο να χειροτερέψετε την κατάσταση θα καταφέρετε. Τα ζώα εκείνη την ώρα χρειάζονται κάποιον με αυτοπεποίθηση για να τους χωρίσει και όχι κάποιων που φέρνει και τον δικό του φόβο στην όλη κατάσταση.

Υπάρχουν τέσσερις τρόποι να σταματήσετε τον καυγά:

1. Να τους ρίξετε μπόλικο νερό (πράγμα δύσκολο όταν είμαστε στην βόλτα μας)
2. Να απομακρυνθείτε από κοντά τους σφυρίζοντας τα προς την αντίθετη κατεύθυνση για να σας ακολουθήσουν
3. Να πιάσετε και οι δύο ιδιοκτήτες συγχρόνως τα πίσω πόδια των σκύλων σας και να τα τραβήξετε διαμορφώνοντας κατακόρυφη στάση στον σκύλο σας απομακρύνοντας τα το ένα από το άλλο.
4. Να βάλετε κάποιο εμπόδιο μεταξύ τους π.χ ένα μεγάλο κοντάρι (χωρίς να τα χτυπάτε με αυτό!!!!)

Σε καμία περίπτωση μην μπείτε στην μέση διότι θα τραυματιστείτε από τα σαγόνια τους χωρίς να το καταλάβουν.

Σημειώσετε ότι δεν έχω αναφερθεί στην κυριαρχία. Το φταίξιμο πάντα ρίχνετε στην κυριαρχία του ενός η του άλλου σκύλου. Συνήθως, αν τα σκυλιά είναι σωστά κοινωνικοποιημένα τότε μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους ασχέτως το status τους. Δηλαδή ένα κοινωνικοποιημένο σκυλί θα υποταχθεί σε έναν πιο κυρίαρχο όποιο και να είναι το δικό του status σε άλλες περιπτώσεις (κυρίαρχος). Ο στόχος του ισορροπημένου σκύλου είναι η αποφυγή σύγκρουσης διότι στην φύση τους δεν θα τον συνέφερε να τραυματιστεί. Ένας τραυματισμός σημαίνει συνήθως και θάνατο. Δεν είναι στην φύση τους, λοιπόν, να μάχονται και θα παρατηρήσετε πως οι περισσότερες συγκρούσεις τους είναι περισσότερο για επίδειξη των ικανοτήτων τους παρά για να κάνουν κακό ο ένας στον άλλον. Μόνο όταν επέμβουμε εμείς με τα ξύλα μας και τις φωνές μας προκαλούμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για σοβαρό τραυματισμό.

Επίθεση από αδέσποτο σκύλο ή αγέλη αδέσποτων

Αγέλη σκύλων

Όλοι όσοι έχουμε σκυλιά και τα βγάζουμε βόλτες έχουμε βιώσει τον φόβο της τρομοκρατίας από κάποια αδέσποτη αγέλη (2-10 σκυλιά μαζί σε ομάδα). Είναι πραγματικά πολύ εκφοβιστική εμπειρία και μια που μας επηρεάζει θέλουμε δεν θέλουμε ειδικά αν τραυματιστεί ο δικός μας σκύλος.

Σε αυτήν την περίπτωση τα σκυλιά συνήθως φυλάνε κάποια υποτιθέμενη περιοχή τους. Παίζει, βέβαια, μεγάλο ρόλο και η γενικότερη ιδιοσυγκρασία του δικού μας σκύλου. Αν είναι υποτακτικός και φοβικός χωρίς αυτοπεποίθηση τότε γίνετε ευκολότερα στόχος. Σε τέτοια σκυλιά μια αγέλη βλέπει μόνο την αδυναμία. Το ένστικτο είναι να αναγνωρίζουν την αδυναμία αυτή, κάτι πολύ ανεπιθύμητο και άχρηστο στην φύση τους, και να το εξουδετερώνουν. Την ανθρώπινη συμπόνια προς τέτοιες αδυναμίες δεν θα την βρείτε στο ζωικό βασίλειο.

Ένα μόνο πράγμα μπορείτε να κάνετε σε αυτήν την περίπτωση:

1. Να γίνετε εσείς ο αρχηγός της δικής σας αγέλης και να το πάρετε επάνω σας να απομακρύνετε την άλλη αγέλη έτσι ώστε να προστατέψετε την δική σας.

Αυτό γίνετε πρώτον με το να αποβάλλετε τον δικό σας φόβο, διότι αυτός ανιχνεύεται από όλα τα σκυλιά και απλά χειροτερεύει τα πράγματα. Και δεύτερον, να βρείτε έναν τρόπο να απομακρύνετε τα άλλα σκυλιά.

Στην περίπτωση αυτή είναι που χρησιμεύει ένα κοντάρι αλλά η χρήση του δεν είναι για επίθεση στα άλλα σκυλιά. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε απλά να μην αφήσετε τα άλλα να πλησιάσουν χωρίς να τα χτυπήσετε (δηλαδή σαν προέκταση του δικού σας χεριού). Όταν θα τα δείτε θα βάλετε τον σκύλο σας πίσω από τα πόδια σας και με το ξύλο απλά θα ζωγραφίσετε έναν φανταστικό κύκλο γύρω από τους δύο σας αγγίζοντας απλά όποιο σκυλί προσπαθήσει να σας πλησιάσει. Συγχρόνως, μπορείτε να βγάλετε έναν κοφτό θόρυβο (χωρίς να ωρύεστε και να φωνάζετε λέξεις που δεν καταλαβαίνουν τα σκυλιά) που θα είναι απόλυτα αποφασιστικός και αυταρχικός έτσι ώστε να πείσετε τα άλλα σκυλιά ότι δεν αστειεύεστε. Θα περιμένετε εκεί μέχρι να φύγουν. Δεν θα γυρίσετε την πλάτη σας και θα τα κοιτάτε κατάματα. Το κοντάρι από μόνο του θα σας δώσει την αυτοπεποίθηση που θα χρειαστείτε και ο σκύλος σας θα αισθανθεί πολύ πιο προστατευμένος από εσάς.

Συμπέρασμα

Όπως βλέπετε δεν είναι εύκολη ερώτηση προς απάντηση. Όπως όλες όσες αφορούν την συμπεριφορά των σκύλων έχει πολλές πτυχές ανάλογα με την περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι πως κύριο ρόλο παίζει η δική μας συμπεριφορά και συνεπώς και αυτήν του σκύλου μας μιας και τα δύο αυτά πράγματα είναι απόλυτα συνδεδεμένα. Ένας ψύχραιμος και σίγουρος ιδιοκτήτης που έχει κοινωνικοποιήσει σωστά και έχει περάσει τα αντίστοιχα στοιχεία στον σκύλο του σημαίνει και μια πιο ομαλή κατάληξη σε άσχημες καταστάσεις.

Το τελευταίο διάστημα καλούμαι όλο και πιο συχνά να προσφέρω βοήθεια σε οικογένειες και Φιλοζωικά σωματεία που έχουν υιοθετήσει ή που υιοθετούν ενήλικα αδέσποτα. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα διότι υπάρχει περισσότερη ανάγκη για τέτοια σπίτια αφού πιο εύκολα συγκινείται κανείς να υιοθετήσει ένα κουτάβι αφήνοντας τα ενήλικα σε κλουβιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι είμαι και εγώ μάνα ενός τέτοιου σκύλου. Μπράβο σας, λοιπόν, είναι μεγάλη απόφαση αυτή και μια που τις περισσότερες φορές φέρνει αναστάτωση πριν κατασταλάξει η συνύπαρξη σε μία χωρίς συμπεριφορικά προβλήματα και ανακατωσούρες.

Υπάρχουν και πολλά πλεονεκτήματα στο να υιοθετήσει κανείς ενήλικο σκυλί διότι αποφεύγει κανείς την ταλαιπωρία του λερώματος μιας και ήδη έχει σχηματιστεί η προτιμήσει για τον εξωτερικό χώρο και όχι για τα χαλιά μας! Επίσης τα ενήλικα είναι συνήθως πιο ήρεμα διότι έχουν πλέων ξεπεράσει την εφηβεία οπότε δεν έχετε να φοβηθείτε τις ορμονικές διαταραχές και την υπερκινητικότητα της νεότερης ηλικίας.

Υπάρχουν περίπου τεσσάρων ειδών περιπτώσεων ενήλικων αδέσποτων που μπορεί να διαλέξετε:

1.Εκείνο που έχει περάσει πολύ καιρό στους δρόμους και που το μαζεύετε κατευθείαν από κάποια γειτονιά λόγο τραυματισμού ή αρρώστιας
2.Εκείνο που διασώθηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο από κακοποίηση
3.Εκείνο που μαζεύτηκε από κάποιο φιλοζωικό σωματείο λόγο κινδύνου στο δρόμο σε μικρή ηλικία (κουτάβι) και για τον οποιοδήποτε λόγο παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κάποιο καταφύγιο
4.Εκείνο που διασώθηκε είτε σε μικρή ηλικία είτε σε μεγαλύτερη αλλά που άλλαξε πολλά φιλοξενούμενα σπίτια μέχρι να φτάσει στο δικό σας

Η κάθε περίπτωση έχει και τα δικά της προβλεπόμενα πάντα προβλήματα τα οποία οφείλετε να ξέρετε πριν βγάλετε μια τέτοια απόφαση διότι μια αλλαγή γνώμης περισσότερο κακό θα κάνει στον σκύλο παρά καλό.

(όπου υπάρχει ? σημαίνει ότι μπορεί να εμφανιστεί το πρόβλημα αλλά οι πιθανότητες είναι μικρές)

Περίπτωση πρώτη (κατευθείαν από τον δρόμο στο σπίτι)

Βρίσκομαι εγώ και ο Τόμμι σε αυτήν την κατηγορία (για όσους γνωρίζουν Αγγλικά θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο ‘Tommy enters my life’)

Ο Τόμμι έχασε το μάτι του μετά από 4 χρόνια στους δρόμους της Κηφισιάς. Τον μάζεψα αλλά ταλαιπωρηθήκαμε και οι δυο να ισορροπήσουμε στην σχέση μας διότι τα βιώματα του ήταν αυτά ενός κυνηγημένου σκύλου με γνώσεις μόνο γύρω από την επιβίωση και όχι στην συναναστροφές του με ανθρώπους η άλλα ζώα. Είχε πολλά να μάθει. Το πρώτον και κυριότερο που πρέπει να κάνουν τα σκυλιά αυτής της κατηγορίας είναι να μάθουν να χαλαρώνουν χωρίς να κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό. Ο φόβος και η ανασφάλεια είναι εμφανές όπως και η έλλειψη εμπιστοσύνης. Τις πρώτες μέρες ή τον πρώτο καιρό υπάρχει μια τάση φυγής για επιστροφή στα γνωστά, παρ’ ότι επικίνδυνα.

Δεύτερη περίπτωση (κακοποίηση στα χέρια οικογένειας)

Ο Τσάρλι είναι παράδειγμα τέτοιας περίπτωσης (δείτε την ιστορία του) αν και ακραία είναι και αυτή πιθανότητα. Εξάλλου τα περισσότερα σκυλιά που βρίσκονται στα καταφύγια έχουν υποστεί, πριν την διάσωση τους, κάποιου είδους κακοποίησης από ανθρώπινο χέρι. Οι αντιδράσεις μπορεί να είναι δύο αναλόγως τον σκύλο. Αν είναι σκύλος εξωστρεφής τότε θα είναι η συμπεριφορά του πιο στραμμένη προς τον έξω κόσμο. Δηλαδή μπορεί να έχει θυμό, να βγάζει περισσότερη επιθετικότητα προς τα έξω, και να ξεσπάει με διάφορους τρόπους. Η άλλη περίπτωση είναι, αν είναι σκυλί πιο εσωστρεφής, να έχει μαζέψει όλο το τραύμα προς τα μέσα και να ξεσπάει στον εαυτό του πχ με στερεοτυπικές συμπεριφορές που να καταλήγουν σε αυτοτραυματισμό και να είναι πιο μαζεμένο, φοβικό, και καταθλιπτικό χωρίς χαρά για την ζωή.

Τρίτη περίπτωση (απομόνωση)

Τα κύρια χαρακτηριστικά των σκύλων αυτών είναι η έλλειψη κοινωνικοποίησης, η αμάθεια, και η απίστευτη ανάγκη για επαφή και προσοχή . Τα σκυλιά αυτά κλεισμένα στα κλουβιά δεν έχουν μάθει ούτε τα βασικά όπως το πως να λερώνουν σωστά (έξω από τον χώρο τους). Έχουν μεγάλη λαχτάρα για επαφή με τους ανθρώπους όπου η συναναστροφή μαζί τους πολλές φορές είναι ανεξέλεγκτη. Πηδάνε επάνω σου, σε γλύφουν παντού, σε γδέρνουν κτλ….. συμπεριφορές που δείχνουν έλλειψη ορίων. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει κανείς να ασχοληθεί με τα βασικά της διαπαιδαγώγησης αντιμετωπίζοντας το σκυλί σαν να είναι ένα κουτάβι που ξεκινάει από την αρχή θέτοντας όρια και προσέχοντας μην καταλήξει η ανάγκη του σκύλου για προσοχή σε προσκόλληση του ζώου επάνω τους φέρνοντας προβλήματα όπως συμπεριφορές με στόχο την απόκτηση της προσοχής σας ή σε άγχος του αποχωρισμού. Η έλλειψη κοινωνικοποίησης θα έχει αφήσει και αυτή τα σημάδια της και υπάρχουν πολλές πιθανότητες να υπάρχουν φοβίες.

Η τέταρτη περίπτωση (η αλλαγή πολλών σπιτιών)

Οι εμπειρία αυτή για έναν σκύλο συνήθως φέρνει πολλές ανασφάλειες και αίσθηση εγκατάλειψης οπότε ο ερχομός στο σπίτι σας μπορεί να θεωρηθεί και αυτή κάτι περαστικό και όχι μόνιμο. Θα πρέπει να περάσει κάποιος καιρός μέχρι να καταλάβει το ζώο ότι το δικό σας σπίτι είναι πιο μόνιμο. Σε αυτήν την περίπτωση, όπως και στην παραπάνω. υπάρχει μεγάλη προσπάθεια εκ μέρος του σκύλου να σας ευχαριστήσει αλλά και μεγάλη προσκόλληση αυξάνοντας και πάλι τις πιθανότητες για εμφάνιση άγχος του αποχωρισμού.

Τα πιο κοινά προβλήματα των ενήλικων πρώην αδέσποτων είναι η φοβία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και το πιο σημαντικό, το ‘άγχος του αποχωρισμού’ το οποίο είναι ένα πρόβλημα βασισμένο στο άγχος και στην ανασφάλεια.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις θα πρέπει να λάβετε υπόψιν σας το ιστορικό του ζώου χωρίς να προσπαθήσετε να το αποζημιώσετε για ότι έχει περάσει. Κατ’ αρχάς είναι αδύνατον και δεύτερων το σκυλί λαμβάνει όλη αυτήν την συμπόνια διαφορετικά από τον τρόπο που του την δίνετε εσείς και πιθανότατα να προκαλέσετε περισσότερο πρόβλημα και περισσότερο άγχος. Τα σκυλιά αυτά, όποια και να είναι τα προβλήματα τους όταν σας πρώτο έρθουν με την σωστή αντιμετώπιση μπορούν με τον χρόνο να επανέλθουν στην ισορροπία και να προσφέρουν έναν καταπληκτικό σύντροφο στο σπίτι σας. Η επιβράβευση, η ικανοποίηση, και η συγκίνηση είναι τόσο μεγάλες όταν βλέπει κανείς τις εξελίξεις ενός τέτοιου ζώου που δεν περιγράφονται με λόγια και το δέσιμο μεγάλο. Είναι, όμως μια διαδικασία που θα χρειαστεί χρόνο, χώρο (προσωπικό του ζώου), αγάπη, κατανόηση, πιθανότατα την βοήθεια ενός ειδικού και πολλά αιθέρια έλαια!!!!!!!

Σημείωση

Οφείλω να τονίσω πως δεν είναι σίγουρο ότι ένα ενήλικο ζώο θα βγάλει κάποιο/κάποια από τα παραπάνω προβλήματα. Η κατηγοριοποίησης έχει γίνει βάση της δικής μου προσωπικής και επαγγελματικής εμπειρίας και δεν σημαίνει ότι είναι αποκλειστικές. Το κάθε ζώο είναι τελείως διαφορετικό από τα άλλα και οι εμπειρίες του επίσης διαφορετικές οπότε οι συνδυασμοί και οι αντιδράσεις σε αυτές απεριόριστες.

Ένα επείγον τηλεφώνημα με προσγείωσε και με προσέτρεξε να αντιμετωπίσω, για άλλη μια φορά, την Ελληνική μας πραγματικότητα. Στην γραμμή, η Κυρία Έμυ Παπαγιαννοπούλου της Ζωοφιλικής Ένωσης Ηλιούπολης, η οποία έψαχνε απεγνωσμένα βοήθεια για μία περίπτωση διάσωσης που έκανε η ίδια εκ μέρους της Ένωσης αυτής. Επρόκειτο για τον Τσάρλι, ένα υπέροχο αρσενικό Λαμπραντόρ 2 ετών ο οποίος είχε μόλις υιοθετηθεί από δύο φοιτητές στο κέντρο της Αθήνας. Ο Τσάρλι ήταν ανεξέλεγκτος και η συμπεριφορά του αλλοπρόσαλλη σε σημείο τέτοιο που έθετε το μέλλον του με την καινούργια του οικογένεια σε κίνδυνο. Μία βουτιά στο παρελθών του, τα εξηγεί όλα.

Ο Τσάρλι είχε διασωθεί από τις πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης για έναν σκύλο. Τον πήραν από μία ταράτσα όπου και είχε περάσει τα 2 χρόνια της ζωής του δεμένος με μία αλυσίδα. Εκεί έμενε απομονωμένος από τον κόσμο και εκεί έκανε τις ανάγκες του καθώς πέρναγαν οι μονότονες μέρες της ζωής του. Ο Τσάρλι, λοιπόν, στερήθηκε την όποια γνώση απαραίτητη για την σωστή συμβίωση ενός σκύλου με τους ανθρώπους.

Ο Τσάρλι στερήθηκε (εκτός από την αγάπη φυσικά):

1. την εκμάθηση του σωστού λερώματος
2. την κοινωνικοποίηση
3. τα όρια
4. την παρέα/συντροφιά
5. το παιχνίδι
6. την επαφή με τους ανθρώπους
7. την επαφή με άλλα ζώα
8. το παιχνίδι
9. την χαρά

…….και πολλά άλλα τα οποία στο καινούργιο του σπίτι θα του ήταν απαραίτητα.

Λες και δεν έφταναν όλα αυτά για να καταστραφεί ένας σκύλος, ο Τσάρλι είχε να αντιμετωπίσει και την ανθρώπινη βία καθημερινά από την υποτιθέμενη οικογένειά του που θεώρησε σωστό να τον δέρνει όποτε τον έβλεπαν.

Βρέθηκε, λοιπόν, μια καταπληκτική οικογένεια να τον υιοθετήσει με πρόθεση να του προσφέρουν αγάπη, συντροφιά, στήριξη, καθοδήγηση, άπειρες βόλτες, και ότι άλλο χρειαζόταν για να γίνει καλά. Δεν ήξεραν όμως τι τους περίμενε καθώς ο Τσάρλι δεν ήταν μία απλή, συνηθισμένη περίπτωση.

Ένας σκύλος που από κουτάβι είναι δεμένος σε ταράτσα με μόνη ανθρώπινη εμπειρία αυτή της βίας είναι, στην ουσία, αντίστοιχο με έναν άνθρωπο μεγαλωμένο από μωρό έως και 20 ετών σε ένα σκοτεινό δωμάτιο χωρίς παράθυρα όπου τον δέρνουν κάθε μέρα. Βγάζοντας αυτόν τον άνθρωπο από αυτό το δωμάτιο πρέπει κανείς να τον εξοικειώσει με τα πιο απλά πράγματα πχ το φως της ημέρας, τον θόρυβο, τους άλλους ανθρώπους κτλ. και συγχρόνως να τον βοηθήσει να ξεπεράσει όλο το τραύμα που κουβαλάει και να αποβάλει την βία που έχει μέσα του.  Ο μόνος οικείος τρόπος συναναστροφής για έναν τέτοιον άνθρωπο είναι μέσω της βίας. Το ίδιο λοιπόν, ίσχυε και για τον Τσάρλι ο οποίος δυσκολευόταν με την καινούργια του ζωή. Μια ζωή, τόσο διαφορετική, ξένη, αλλά και τρομακτική, που τον έκανε να αδυνατεί να την καταλάβει και συνεπώς να την αντιμετωπίσει και να την δεχτεί. Δεν ήταν σε θέση να αφομοιώσει όλη αυτήν την αλλαγή διότι βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Αυτό τον τρέλαινε και του προκαλούσε κρίσεις πανικού και υπερέντασης.

Κάποιες στιγμές της ημέρας, λοιπόν, ο Τσάρλι γινόταν θηρίο ανήμερο που δεν συγκρατιόταν με τίποτα. Η ένταση του και το στρες του έφταναν στα ύψη, λαχάνιαζε, άλλαζε η έκφρασή του ολόκληρη και από την υπερκινητικότητα του ξέσπαγε στα παιδιά και στο περιβάλλον του. Τους δάγκωνε, τους τράβαγε τα ρούχα και κατέστρεφε πράγματα μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά, παρ’ όλη την υπομονή τους και τις φοβερές προσπάθειες που έκαναν δεν μπορούσαν να τον ηρεμήσουν.

Η Θεραπεία

Έπρεπε να βοηθηθεί ο Τσάρλι για να ανταποκριθεί στα καινούργια του δεδομένα και να βοηθηθούν και τα παιδιά, για να καταλάβουν με τι είχαν να κάνουν και το πως να το αντιμετωπίσουν. Η πρόγνωση για τον Τσάρλι δεν ήταν καλή και ο χρόνος μετρημένος. Δόθηκαν, λοιπόν, συμπεριφοριστικές τεχνικές στα παιδιά, οι οποίες θα τα βοηθούσαν να τον ελέγχουν καλύτερα και να τον ηρεμούν την ώρα της κρίσης, και ανθόνερα. Τα ανθόνερα επιλέχθηκαν γιατί ο Τσάρλι βρίσκοταν σε τόσο ευαίσθητη ενεργειακή κατάσταση που ο οργανισμός του δεν άντεχε καν τα αιθέρια έλαια. Του ήταν υπερβολικά.
Τα ανθόνερα είναι πιο, ενεργειακά, ήπια αλλά εξίσου αποτελεσματικά - βγαίνουν και αυτά από την ίδια απόσταξη των βοτάνων που βγαίνουν και τα αιθέρια έλαια και είναι υποπροϊόν της ίδιας διαδικασίας.

Η Κατάληξη

Χάρη στην υπομονή, την επιμονή, την καταπληκτική προσπάθεια των παιδιών αυτών αλλά και στην συνεχόμενη στήριξη που είχαν από την ‘Εμυ Παπαγιαννοπούλου έγινε πραγματικά αυτό που δεν περίμενε κανείς μέσα σε δύο εβδομάδες……… ο Τσάρλι ηρέμησε και η μοίρα του έγινε πιο ‘σίγουρη’.

Εντυπώσεις από την οικογένεια του έπειτα από 2 εβδομάδες

“τα πάμε πολύ καλύτερα. Ακούει πολύ περισσότερο. Για παράδειγμα όταν για παιχνίδι πάει να δαγκώσει το κάλυμμα του καναπέ, στο δεύτερο “μη” συνήθως σταματά. Έχει γίνει και χαδιάρης τελευταία.. Έρχεται και κάθεται δίπλα μας και γυρίζει για να τον χαϊδέψουμε στην κοιλίτσα. Σήμερα μάλιστα έπρεπε να λείψουμε και οι δυο μας από το σπίτι το μεσημέρι για 4 ώρες και τον είχαμε στο χολ και όταν γύρισα ήταν πολύ ήρεμος και μου έκανε χαρούλες. Και η διάθεσή του έχει φτιάξει γενικότερα.. είναι πιο παιχνιδιάρης.

Για τα ανθόνερα έχω να σας πω ότι, από την πρώτη στιγμή, πήγαινε τα μύριζε και μετά έπινε από όποιο ήθελε.

Θέλω να σας ευχαριστήσω πάλι για όλα! Πάμε πολύ καλά, πολύ καλύτερα από ότι φανταζόμουν για τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Επίσης ήθελα να σας πω ότι έχει φτιάξει και το μουτράκι του.. σαν να είναι άλλο σκυλί. Είναι πολύ πιο ήσυχος και ευδιάθετος.”

Μεγάλο μέρος της ισορροπημένης ψυχολογίας του σκύλου είναι η κατανόηση της αγέλης, η σημασία της για τον σκύλο και πώς μπορείτε να την αναπαράγεται στο σπίτι. Δυστυχώς είναι ένα θέμα που είναι πολύ παρεξηγημένο ακόμα και από επαγγελματίες του χώρου και οι επιπτώσεις σοβαρές για τα σκυλιά μας.
Στην φύση η αγέλη έχει από 4 έως και 40 λύκους/σκυλιά και έχει εξελιχθεί ως αποτελεσματικό σύστημα επιβίωσης έπειτα από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης. Η δομή της και ο τρόπος που λειτουργεί είναι μοναδική στο βασίλειο των ζώων και άκρως αποδοτική. Λειτουργεί, λοιπόν, σαν μία ομάδα όπου ο κάθε σκύλος έχει ως κύριο στόχο την επιβίωση της αγέλης του. Η αποδοτικότητα της αγέλης οφείλεται στην ανεπτυγμένη επικοινωνία μεταξύ τον μελών και στην τήρηση αυστηρών κανόνων.

Η επικοινωνία
Τα σκυλιά επικοινωνούν με διάφορους τρόπους:

1. Την οπτική επαφή
2. Την γλώσσα του σώματος
3. Την όσφρηση
4. Την τηλεπάθεια

Εάν δεν κατανοούμε πολύ καλά όλους αυτούς τους μεθόδους επικοινωνίας τότε σίγουρα μας ξεφεύγουν πολλά από τα καθημερινά τους μηνύματα.

Όλα τα παραπάνω χρησιμοποιούνται για την άκρως λεπτομερή και αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ των μελών μιας αγέλης αλλά και για ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ξένων σκύλων. Ο σκοπός της εξέλιξης τόσο περίπλοκης επικοινωνίας είναι για να γίνετε διάλογος μεταξύ των μελών για:

1. την απόκτηση φαγητό
2. τις προθέσεις των μελών
3. την απόκτηση καταφύγιου
4. την σεξουαλική πράξη
5. το παιχνίδι
6. την τήρηση της ιεραρχίας και των κανόνων της αγέλης

Η ιεραρχία
Χωρίς την ιεραρχία δεν θα υπήρχε αγέλη και έτσι δεν θα υπήρχαν λύκοι όπως τους ξέρουμε σήμερα. Είναι το βασικότερο στοιχείο στην βιολογία τους και έτσι και το πιο σημαντικό κομμάτι για την επιβίωση τους. Είναι και το κομμάτι που τους λείπει σήμερα στις ανθρώπινες αγέλες τους. Παραμελώντας, ή παρεξηγώντας, το κομμάτι αυτό στερούμε στον σκύλο μας την φύση του.

Η αγέλη, λοιπόν, έχει έναν αρχηγό και μία αρχηγίνα (το α-ζευγάρι) και αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για τα υπόλοιπα μέλη. Σε αυτούς πέφτει το βάρος της επιβίωσης των μελών οπότε τα σκυλιά αυτά είναι και το πιο δυνατά, γερά, και εξελικτικά τα πιο ικανά για να προσέξουν την αγέλη τους. Οπότε είναι τα μόνα σκυλιά που θα αναπαραχθούν διότι μόνο το πιο ικανό DNA πρέπει να αναπαραχθεί για να εξασφαλιστεί το μέλλον της αγέλης διότι τα κουτάβια τους έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να έχουν ηγετικές ικανότητες. Τα υπόλοιπα μέλη είναι υποταγμένοι στο ζευγάρι αυτό. Για να υπάρξει όμως ομαλή συμβίωση ανάμεσα στους ακολούθους επικρατεί ιεραρχία και μεταξύ τους. Έτσι διατηρείται η ισορροπία της αγέλης. Η συναναστροφή μεταξύ κυρίαρχου και ακόλουθου είναι πολύ τελετουργική και υπάρχουν αυστηροί κανόνες. Αν δεν τηρηθούν αυτοί οι κανόνες το τίμημα είναι σοβαρό και μπορεί να οδηγήσει σε μάχη και τραυματισμό.

Η ανθρώπινη αγέλη
Ποιοι είναι οι κανόνες τις ανθρώπινης αγέλης των σκύλων μας όταν ο ιδιοκτήτης δεν έχει ιδέα για την φύση του σκύλου του; Οι επιπτώσεις για τα σκυλιά μας;

Ενώ το σκυλί είναι προγραμματισμένο να έχει δομή και κανόνες στην ζωή του αυτά ξεγράφονται και σαν άνθρωποι πρώτα δίνουμε αγάπη άνευ όρων και έπειτα μπαίνουμε στην διαδικασία να πειθαρχήσουμε και να εκπαιδεύσουμε τα σκυλιά μας ενώ θα έπρεπε να γίνεται το αντίθετο. Πρώτα χρειάζονται την δομή της αγέλης τους, έπειτα κανόνες και πειθαρχεία και τέλος, σαν επιβράβευση πλέων, έρχεται η αγάπη.

Τα περισσότερο σκυλιά που δεν έχουν δομή στην ζωή τους είναι συγχυσμένα, υπερκινητικά, με κυριαρχικές τάσεις.

Η απόκτηση της χαμένης αρχηγίας και η ισορρόπηση των σκύλων μας
Πρέπει να μπαίνουν κανόνες από την στιγμή που το κουτάβι μπει στο καινούργιο του σπίτι. Κανόνες που να μιμούνται τις τελετουργίες που θα γινόντουσαν μεταξύ κυρίαρχου και ακολούθου μιας αληθινής αγέλης. Απομονώνοντας κάποια βασικά στοιχεία της καθημερινότητας μιας αγέλης και αναπαράγοντας τα για τα σκυλιά μας μπορούμε να φέρουμε την φύση τους πιο κοντά σε αυτά.

Τα βασικά στοιχεία είναι:

1. Το ύφος του αρχηγού που πρέπει να έχει ο ιδιοκτήτης και η σωστή χρήση της γλώσσας του σώματος έτσι ώστε να του περάσει τα σωστά μηνήματα χωρίς να προκαλεί τον σκύλο του.
2. Τα όρια μέσα στο σπίτι:

• Που θα κοιμάται
• απαγορευμένα σημεία του σπιτιού :

- οι κρεβατοκάμαρες

- καναπέδες και κρεβάτια

• Η συμπεριφορά των επισκεπτών πρέπει να είναι και αυτή η ανάλογη
• Ο σεβασμός του προσωπικού χώρου του ιδιοκτήτη
• Οι καλοί τρόποι και η εντολή “κάτσε”
• Το φαγητό και το σωστό σερβίρισμα του
• Η σωστή επιστροφή του ιδιοκτήτη  στο σπίτι και η συμπεριφορά του προς τον σκύλο
• Η σωστή βόλτα

Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία αλλά είναι σημαντικό να λάβετε υπόψην πως η κάθε περίπτωση και ο κάθε σκύλος είναι διαφορετικοί.

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης ενός ιδιοκτήτη είναι να μεταμορφωθεί μεγαλώνοντας το γλυκό και όμορφο σκυλάκι του σε ένα ανεξέλεγκτο τέρας. Είναι πραγματικά πολύ επίπονη κατάληξη και για τους δύο ενδιαφερόμενους. Ο Μπρούνο, ένα 7 χρόνω  αστείρωτο  πανέμορφο αρσενικό Χάσκι, και ο ιδιοκτήτης του είχανε φτάσει πλέων σε αυτό το αδιέξοδο.

Ο Μπρούνο έδειχνε πλέον καθαρά σημάδια κυριαρχικής επιθετικότητας σε συνδυασμό με προχωρημένη επίμονη αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του. Το ενδιαφέρων της όλης υπόθεσης είναι το πως έφτασε ο Μπρούνο σε αυτό το σημείο χωρίς να κατανοήσουν οι ιδιοκτήτες του την εξέλιξη της πορείας της συμπεριφοράς του. Ένα φαινόμενο αρκετά κοινό.

Ο Μπρούνο έφυγε πολύ νωρίς (30 ημερών) από την μητέρα του χάνοντας έτσι πολύτιμα μαθήματα από εκείνη και τα αδέρφια του για την μέλλουσα ζωή του. Δεν έμαθε όρια, δεν έμαθε την δύναμη του, δεν έμαθε καλά την ιεραρχία και πολλά άλλα. Φεύγοντας από την μητέρα του ήρθε σε ένα σπίτι που το μόνο που του πρόσφερε ήταν αγάπη άνευ όρων.  Σίγουρα καλοπροαίρετων αλλά καθόλου εκπαιδευτικό για έναν σκύλο, ειδικά Χάσκι. Τα Χάσκι είναι σκυλιά με πολύ έντονα ένστικτα μιας και η φύση τους βρίσκεται πιο κοντά στον πρόγονο λύκο από ότι άλλες ράτσες. Είναι σκυλιά σκληρά, δύσκολα εκπαιδεύσιμα με ανεξάρτητο χαρακτήρα. Με λίγα λόγια, με απόλυτη ανάγκη ενός αρχηγού που θα του παρείχε δομή, οργάνωση, καθοδήγηση, και εκπαίδευση. Ο Μπρούνο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά μεγαλώνοντας. Στο σπίτι του λειτούργησε σαν ένα όμορφο αρκουδάκι με απόλυτη ελευθερία κινήσεων, με όλες του τις απαιτήσεις εκπληρωμένες, χωρίς όρια και χωρίς ούτε στοιχειώδες εκπαίδευση.

Ο Μπρούνο, λοιπόν, ανεξέλεγκτα όπως μεγάλωσε, άρχισε να κυριαρχεί με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο επιθετικός με στόχο τον έλεγχο όλων τον μελών της οικογένειας. Ο Μπρούνο:

1. γρύλιζε όταν είχε πράγματα στο στόμα του (τα οποία τα έπαιρνε από το πάτωμα όταν έπεφταν)
2. φύλαγε πόρτες και διαδρόμους γρυλίζοντας σε όποιον προσπαθούσε να περάσει
3. ανέβαινε σε κρεβάτια και γρύλιζε σε όποιον πλησίαζε
4. επιτίθεται όταν προσπαθούσαν να του βάλουν το κολάρο του
5. φύλαγε την εξώπορτα όταν ετοιμαζόταν κάποιο μέλος της οικογένειας να φύγει και του επιτίθενται στην προσπάθεια του να φύγει από το σπίτι
6. δεν άφηνε κανέναν κτηνίατρο να τον πλησιάσει

Μεταξύ άλλων, έχασε και την βόλτα του διότι χωρίς κολάρο βόλτα δεν γινόταν όπου η έλλειψη βόλτας υπήρξε καταλύτης στο ανερχόμενο πρόβλημα. Η βόλτα είναι κάτι τόσο σημαντικό για έναν σκύλο ειδικά Χάσκυ μιας και στο γενετικό τους υλικό καταγράφετε η ανάγκη για διάσχιση περίπου 50χλμ την ημέρα. Δύο χρόνια, λοιπόν, απόλυτης κυριαρχίας από το καθεστώς του Μπρούνο χωρίς να εκπληρώνονται οι βασικές του ανάγκες εκτόνωσης σώματος και μυαλού σήμαινε συνεχόμενη διοχέτευση ενέργειας στο σύστημα του σε τέτοιο βαθμό που θα έλεγε κανείς μεταφορικά ότι ο Μπρούνο πλέον ήταν ένα σκυλί συνέχεια στην πρίζα! Τα τόσα χρόνια που εκείνος λειτουργούσε ανεξέλεγκτα βοήθησαν μόνο στο να εμπεδωθεί το καθεστώς μέσα στο σπίτι, να του γίνει μαθημένος ο τρόπος χειρισμός των ιδιοκτητών του και να τρελαίνονται όλοι μαζί σιγά σιγά!

Λόγο της έλλειψης ερεθισμάτων ο Μπρούνο βρήκε σαν κύρια απασχόληση μέσα στο σπίτι την αναζήτηση της προσοχής των ιδιοκτητών του προσθέτοντάς στο πρόβλημα την συνεχόμενη ενασχόληση με τους ιδιοκτήτες του. Η ανάγκη αυτή έφτασε στα όρια εμμονής για τα δεδομένα ενός ισορροπημένου σκύλου. Η υπερκινητικότητα του Μπρούνο λοιπόν ήταν άλλο ένα σημάδι ότι το σκυλί ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτός φύσεως.

Κατάληξη

Οι ιδιοκτήτες του Μπρούνο έβαλαν τα δυνατά τους και με την βοήθεια εναλλακτικής θεραπείας με αιθέρια έλαια και διαφόρων ειδών συμπεριφοριστικές τεχνικές ο Μπρούνο είναι φανερά καλύτερα. Είναι πιο υπάκουος, πιο ήρεμος, βγαίνει βόλτες μεγάλες κάθε μέρα και η επιθετικότητα του είναι πλέον ελεγχόμενη.

Υποσημείωση

Το πρόβλημα της κυριαρχικής επιθετικότητας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ποσότητα της τεστοστερόνης στον οργανισμό του σκύλου. Τα αστείρωτα αρσενικά είναι πιο επιρεπείς στο πρόβλημα αυτό διότι το ένστικτο της κυριαρχίας είναι πιο έντονο. Η τεστοστερόνη λειτουργεί σαν διαμορφωτής συμπεριφοράς κρατόντας τον σκύλο σε εγρήγορση και σε μια ‘τσίτα’. Τα σκυλιά αυτά είναι πιο ευερέθιστα και αντιδραστικά οπότε και πιο δύσκολα ηρεμούν. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι η στείρωση. Κάτι που πιστεύω πως πρέπει να γίνεται σε όλα τα αρσενικά για μια πιο ξένοιαστη και ήρεμη ζωή.

Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την ιδέα ότι τα σκυλιά δεν σκέφτονται και ότι απλά είναι πλάσματα τα οποία αντιδρούν στα εξωτερικά ερεθίσματα σαν να είναι ρομπότ. Η αλήθεια απέχει πολύ. Τα σκυλιά σκέφτονται και πολλές φορές είναι ικανά να μας την φέρουν κιόλας!

Παρ’ όλα αυτά τα σκυλιά μας δεν μιλάνε λεκτικές γλώσσες και αυτό για πολλούς επιστήμονες είναι κριτήριο για την συνειδητότητα και την ικανότητα σκέψης. Η ικανότητα τους στις γλώσσες είναι περιορισμένη στην κατανόηση ήχων κάποιων λέξεων μας.

Έρευνες έχουν δείξει πως τα σκυλιά σκέφτονται με εικόνες φτιαγμένες από τις αισθήσεις τους. Δηλαδή εικόνες οπτικές, οσφρητικές, και ακουστικές. Την ικανότητα αυτή την έχουμε και εμείς οι άνθρωποι. Αν σκεφτείτε ένα αγαπημένο τραγούδι δεν το ακούτε στο μυαλό σας; Αν σκεφτείτε το αγαπημένο σας φαγητό δεν σας τρέχουν τα σάλια διότι μπορείτε να το γευτείτε; Έτσι και τα σκυλιά. Αν αργήσουμε μια μέρα να γυρίσουμε σπίτι μας και τους λείψουμε υπερβολικά διότι είναι και αυτά κακομαθημένα μπορεί η ανησυχία αυτή να βιώνεται με εικόνες στο μυαλό τους. Μπορεί εκείνη την ώρα να ‘δουν’ κάποιες κοινές μας δραστηριότητες πχ στρώνουμε το κρεβάτι, φτιάχνουμε τα CD,  βάζουμε τα παπούτσια μας πριν φύγουμε κτλ στο μυαλό τους και στην προσπάθεια να συσχετιστούν με εμάς κάνουν αναπαράσταση των δραστηριοτήτων μας και έτσι γυρνώντας βρίσκεται το κρεβάτι αναμπουμπουλιασμένο, τα CD σκορπισμένα σε όλο το πάτωμα, τα παπούτσια μασημένα κτλ.

Σκεφτείτε ένα κουτάβι. Έχει συνηθίσει να έρχονται οι ιδιοκτήτες του σπίτι μια συγκεκριμένη ώρα από την δουλειά τους. Εκείνη μόλις μπαίνουν του κάνουν υπερβολικές αγάπες και παιχνίδια όπου το κουτάβι ενθουσιάζεται και αναμένει αυτήν την στιγμή όλη μέρα. Έρχεται η μέρα που οι ιδιοκτήτες του αργούν. Εκείνο περιμένει…………… τι να σκέφτεται; Πιθανό να ακούει βήματα έξω από την πόρτα  ή ακόμα να βλέπει την πόρτα να ανοίγει. Όμως τίποτα από αυτά δεν συμβαίνουν στην πραγματικότητα οπότε συγκρούεται το τι είναι πραγματικό και το τι θα ήθελε να γίνεται και αυτό προκαλεί απογοήτευση, σύγχυση, και εν τέλη ανεβασμένη αδρεναλίνη που τον κάνει να στραφεί σε κάποιο αντικείμενο που θα φέρει τον ιδιοκτήτη του πιο κοντά, πχ περιοδικό που διάβαζε ο ιδιοκτήτης το πρωί που έχει ακόμα την μυρωδιά του ακόμα επάνω και ικανοποιείτε με το να επεξεργάζεται την μυρωδιά του ιδιοκτήτη του. Βέβαια κοινωνικά δεν έχει ικανοποιηθεί το κουτάβι μέχρι που εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης του. Ξεκινάει και πάλι η τελετουργία χαιρετισμού ώσπου βλέπει ο ιδιοκτήτης το φαγωμένο περιοδικό. Έξαλλος το σέρνει το κουτάβι στο σημείο της ζημιάς και η του τρίβει την μούρη στα απομεινάρια του περιοδικού ή τον χτυπάει με αυτό!!!!!!

Το αποτέλεσμα….. ένα απόλυτα συγχυσμένο κουτάβι με δυο διαφορετικές εντυπώσεις του ιδιοκτήτη του.

Η εκμάθηση
Τα σκυλιά μαθαίνουν με τον στιγμιαίο συσχετισμό. Πρέπει δηλαδή δύο πράγματα πχ το μάλωμα και μία λάθος συμπεριφορά, να γίνουν ταυτόχρονα για να μπορεί να καταλάβει ο σκύλος ότι μαλώνετε για την συγκεκριμένη πράξη και όχι μία ώρα αργότερα όπως συνηθίζεται. Το ίδιο ισχύει και με την επιβράβευση (Pavlov and Conditioning).

Ο Μητσάκος

Ο Μητσάκος άρχισε στα καλά του καθουμένου να καταστρέφει το σπίτι κατά την απουσία των ιδιοκτητών του. Μέχρι να έρθουν σε μένα ο Μητσάκος είχε καταστρέψει τηλεκοντρόλ συσκευών, σκίσει μικρά και μεγάλα λούτρινα, και κατεβάσει την σήτα του τζακιού βγάζοντας την στάχτη και υπολείμματα από τα καμένα κούτσουρα.  Οι ιδιοκτήτες του φοβόντουσαν το χειρότερο, ότι μόνο θα χειροτέρευε η συμπεριφορά του και ότι θα τους κατέστρεφε το όμορφο τους σπίτι.

Ύστερα από την εξέταση μου κατάλαβα πως ο Μητσάκος στην ουσία θύμωνε όταν έφευγαν από το σπίτι οι ιδιοκτήτες του. Επιπλέον στρεσαριζόταν διότι δεν καταλάβαινε γιατί έφευγαν και δεν τον έπαιρναν μαζί τους. Θεωρούσε πως η θέση του ήταν μαζί τους και ανησυχούσε όταν τον άφηναν μόνο. Οι συμπεριφορά του ήταν ένας τρόπος να τους φέρει πιο κοντά του και όχι τρόπος εκδίκησης όπως πολλοί θεωρούν με τέτοιου είδους προβλήματα. Μην ξεχνάτε ότι το κάθε ζώο είναι διαφορετικό και οι συνθήκες και αυτές διαφορετικές στην κάθε περίπτωση.

Φάνηκε επίσης πως είχε διάφορες ανασφάλειες και φοβίες που τον στρέσαραν γενικότερα στην ζωή του.

Ο Μητσάκος έφυγε από τον εκτροφέα του πολύ αργά, 3 μηνών, πράγμα το οποίο δεν τον προετοίμασε καλά για την ζωή με τους ιδιοκτήτες του. Ο αποχωρισμός από την μάνα σε μεγαλύτερη ηλικία από την επιτρεπτή γίνεται τραύμα σε έναν σκύλο.  Επιπλέον, έχει χάσει την ευκαιρία της σωστής κοινωνικοποίησης με τους καινούργιους γονείς του. Μέρος αυτής είναι και να μάθει ένας σκύλος ότι στην ανθρώπινη αγέλη είναι επιτρεπτό να φέυγει αυτή και να μένει μόνο του, πράγμα αφύσικο για έναν σκύλο που δεν αποχωρίζεται ποτέ την προστασία της αγέλης του. Επηρεασμένος, λοιπόν, από αυτό μπήκε σε μία οικογένεια που τον αγάπησε και τον φρόντισε με της καλύτερες δυνατόν προθέσεις. Το πρόβλημα ξεκίνησε επειδή ο Μητσάκος έγινε το κέντρο του ενδιαφέροντος του σπιτιού του και, όπως ένα κακομαθημένο παιδί, δεν δεχόταν ότι πρέπει κάποιες ώρες της ημέρας να μένει μόνος του. Ένα σκυλί που θυμώνει, δεν κατανοεί, και δεν δέχεται τον αποχωρισμό των ιδιοκτητών του είναι επειδή η παρουσία τους του είναι υπερβολικά αισθητή όταν είναι στο σπίτι μαζί του. Και έτσι όταν φεύγουν εκείνο σαστίζει, στρεσάρεται και προσπαθεί να βρει άλλους διεξόδους για να καλύψει την ώρα του μέχρι να γυρίσουν πάλι.

Παρότι στην αρχή της θεραπείας του, Ο Μιτσάκος είναι σε πολύ καλό δρόμο πλέων και έχει ηρεμήσει από τις τρέλες που έκανε.

Η Μιλού

Οι γονείς της Μιλού απεγνωσμένοι πλέων ήρθαν σε μένα διότι η Μιλού λέρωνε ανεξέλεγκτα μέσα στο σπίτι. Το πρόβλημα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που λέρωνε έπιπλα, χαλιά, και πατώματα επι μονίμου βάσεως.

Η περίπτωση της Μιλού είναι πολύ καλό παράδειγμα ενός πολύ απλού προβλήματος που λόγο κακού χειρισμού εξελίχθηκε σε χιονοστιβάδα που είχε παιδέψει τους ιδιοκτήτες της αλλά και την ίδια. Μην ανησυχείτε όμως ακόμα και όταν φτάνει ένα πρόβλημα σε τέτοιο σημείο υπάρχει ελπίδα για  απελευθέρωση αν και παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο και υπομονή πλέων!! Είναι σημαντικό λοιπόν να πιάνουμε τα προβλήματα στην αρχή τους.

Η Μιλού έφυγε 4 μηνών από τον εκτροφέα της, πάρα πολύ αργά. Οι εκτροφής γενικώς δεν ασχολούνται με το να μάθουν στα κουτάβια τους πως και που γίνονται οι ανάγκες τους. Συνήθως βρίσκονται σε ένα μέρος όπου εκεί κάνουν και τις ανάγκες τους. Οπότε στην ουσία μαθαίνουν (και η Μιλού το εμπέδωσε ακόμη περισσότερο με την μακρόχρονη διαμονή της εκεί) ότι οι ανάγκες μας γίνονται στον ίδιο χώρο όπου μένουμε, κοιμόμαστε, τρώμε και ζούμε.

Ερχόμενη στο καινούργιο της σπίτι η Μιλού συνέχισε ότι είχε συνηθίσει να κάνει και στο παλαιό της,  κάνοντας τις ανάγκες της και έξω (άμα την προλαβαίνανε) αλλά και στο μπαλκόνι όπου κοιμόταν τα βράδια. Η Μιλού δεν ήξερε ότι στο καινούργιο της σπίτι υπήρχαν άλλοι κανόνες.  Και οι ιδιοκτήτες της δεν μπήκανε στην διαδικασία αυστηρής διαπαιδαγώγησης λόγο του ότι ήταν καλοκαίρι και οι μπαλκονόπορτες έμεναν ανοιχτές. 6 μήνες αργότερα (κι’ άλλος χαμένος χρόνος) το πρόβλημα έγινε μεγαλύτερο διότι πλέων έκλεισαν οι πόρτες λόγο χειμώνα. Η Μιλού, λοιπόν, μην έχοντας και μια ρουτίνα λερώματος πχ 3 φορές την ημέρα, όταν σε αόριστες στιγμές της ερχόταν η ανάγκη της και έβρισκε τις πόρτες κλειστές έβρισκε άλλα μέρη στον χώρο της (όπως και είχε μάθει) για να τα κάνει. Ενώ, σε αυτό το σημείο, έγινε από τους ιδιοκτήτες της σοβαρή προσπάθεια εκμάθησης δεν πέτυχε διότι πλέων η συνήθεια είχε εμπεδωθεί και χρειαζόταν αυστηρότερες τεχνικές για να αποτραπεί η Μιλού από το να λερώνει μέσα. Η έλλειψη αυτών, λοιπόν, άφηνε την Μιλού την ευκαιρία να τα κάνει όποτε έβρισκε την ευκαιρία οπότε όλο και γενικευόταν το πρόβλημα της.

Εδώ είναι που χειροτερεύουν πολύ τα πράγματα. Οι ιδιοκτήτες της άρχισαν να αγχώνονται και να εκνευρίζονται πολύ με αυτό το θέμα διότι δεν έβλεπαν να μαθαίνει αλλά μόνο να χειροτερεύει συνεπώς άλλαξε και η δική τους συμπεριφορά απέναντι της. Έγιναν πολύ πιο επιθετικοί, της φώναζαν με στόχο να την φοβερίσουν και άρχισαν σπαστικές κινήσεις και τρόποι εκμάθησης οι οποίοι ήταν εντελώς αντιπαραγωγικοί. Η Μιλού άρχισε να σαστίζει, να συγχύζετε, και να αγχώνετε και άρχισε να καταλαβαίνει ότι η συμπεριφορά της αυτή προκαλούσε όχι μόνο σαματά αλλά και την έκανε το κέντρο του ενδιαφέροντος. Ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος. Πλέων η Μιλού ήξερε ότι με αυτόν τον τρόπο έπαιρνε την προσοχή τους και άρχισε να της γίνετε εμμονή παρότι η προσοχή που έπαιρνε όταν το έκανε ήταν πλέων μόνο αρνητική, της αρκούσε.  Λόγο της μεγάλης έμφασης που είχε πάρει το όλο θέμα εκείνη προσπαθούσε να γίνετε μέρος της όλης κατάστασης με το να συμβάλει με αυτόν τον τρόπο.

Γενικά η Μιλού δεν έμαθε εξ αρχής να λερώνει σωστά και έπειτα λόγο κακού χειρισμού μπερδεύτηκε περαιτέρω αλλά συγχρόνως κατάλαβε ότι με αυτόν τον τρόπο έπαιρνε αυτό που ήθελε. Επιπλέον λόγο όλου του άγχους που έχει δημιουργηθεί εκείνη το θεώρησε ένα είδος παιχνιδιού.

Με τις σωστές συμπεριφοριστικές τεχνικές και με την βοήθεια των αιθέριων έλαιων η Μιλού και οι ιδιοκτήτες της είναι πλέων στην ανάρωση.

Σώματος
Πόσες βόλτες βγάζετε τα σκυλιά σας; Η πείρα μου μου λέει πως η απάντηση είναι ‘όχι αρκετές’!!! Η σωστή απάντηση θα ήταν τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα…………ανεξαρτήτου μεγέθους σκύλου.

Αν μπορούσαν θα έβγαζαν ο ένας τον άλλον βόλτα!!!

Η βόλτα είναι ότι ποιο σημαντικό έχει ένας σκύλος. Είναι η νούμερο ένα ανάγκη τους βοηθώντας τα  σωματικά αλλά και νοητικά μιας και συμβολίζει για αυτά το ‘κυνήγι’ της αγέλης. Είναι η ώρα της ημέρα που το σκυλί θα χρησιμοποιήσει και το μυαλό του για να ακολουθήσει τον ιδιοκτήτη του, να υπακούσει εντολές, και με την χρήση την μύτης του και του μαρκαρίσματος να ανταλλάξει πληροφορίες με τα άλλα τετράποδα της γειτονιάς.  Αφυπνίζεται και η όσφρηση του σκύλου που εν συνεχεία αφυπνίζει και το μυαλό τους.

Πέρα από την βόλτα με το λουρί πρέπει ένα σκυλί να βιώνει την ελευθερία στην φύση όσο πιο συχνά γίνεται. Βρείτε, λοιπόν έναν εκπαιδευτή και ένα μεγάλο πάρκο και μάθετε του μία από τις πιο σημαντικές εντολές που υπάρχουν για τον σκύλο………..το “έλα” για να έχετε τον απόλυτο έλεγχο. Έπειτα χαλαρώστε και οι δύο και απολαμβάνετε την φύση. Μια τέτοια βόλτα μπορεί να αποβεί φάρμακο για έναν άρρωστο σκύλο.
- περισσότερα για την σωστή βόλτα

Μυαλού
Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν πως το ζώο τους έχει μυαλό και ότι αυτό εάν δεν εξασκείται όσο και το σώμα του μπορεί να έχει άσχημες επιπτώσεις για τον σκύλο τους. Στην φύση ένα ζώο βασίζετε στις επεξεργασίες του μυαλού του για την επιβίωση του (πχ την εύρεση φαγητού και στέγης) και για την ανάπτυξη αλλά και την διατήρηση των σχέσεων του με τα άλλα σκυλιά στην αγέλη του. Ένα τέτοιο μυαλό μέσα στους τέσσερις τοίχους όλη μέρα θα αδρανήσει, θα βαρεθεί, και θα αναπτύξει περισσότερο στρες καταλήγοντας αργότερα σε άλλους διεξόδους πιο επίπονους. Κάποιες ράτσες είναι πιο επιρρεπείς στο να βαριούνται πχ Jack Russell.

Agility

Ένας απλός τρόπος για να εξασκείστε το μυαλό του σκύλου σας είναι και μέσω της βασικής υπακοής και με το να κάνετε ασκήσεις υπακοής καθημερινά με τον σκύλο σας. Άλλος τρόπος είναι να βρείτε παιχνίδια να κάνετε μαζί του. Παιχνίδια που θα κάνουν το μυαλό να δουλέψει και όχι παιχνίδια που ο μόνος στόχος είναι το πιάσιμο μιας μπάλας που την έχετε πετάξει. Τα καλύτερα παιχνίδια είναι αυτά που θέτουν σε λειτουργία την όσφρηση του σκύλου σας. Η όσφρηση του σκύλου είναι η πιο δυνατή από τις 5 αισθήσεις του και είναι το βασικότερο εργαλείο τους που στην φύση τους βοηθάει να βρουν τροφή, να μαρκάρουν τον χώρο τους, και να ανιχνεύσουν τυχών απειλές.

Παράδειγμα Παιχνιδιού
Βάλτε τον σκύλο σας να ξαπλώσει και να μείνει στην θέση του. Βάλτε ένα δέλεαρ (φαγητό ή παιχνίδι αγαπημένο) σε σημείο που να το βλέπει. Επιστρέψτε στον σκύλο και ελευθερώστε τον και ενθαρρύνετε τον να πάει να βρει το δέλεαρ με μία εντολή πχ “βρες’ το”. Βρίσκοντάς το αφήστε τον να το φάει ή να παίξει με αυτό. Επαναλάβετε το αυτό, αλλάζοντας θέση στο δέλεαρ κάθε φορά  αλλά στην αρχή διαλέξτε εύκολα ορατά σημεία. Αργότερα κρύψτε το σε σημείο που να μην το βλέπει αλλά που σας βλέπει να το τοποθετείτε (πχ πίσω από κάποιο έπιπλο). Ελευθερώστε τον και αφήστε τον να πάει να πάρει την επιβράβευσή του (δείξτε του που είναι εάν χρειαστεί). Το επόμενο στάδιο είναι να κρύψτε την επιβράβευση πιο μακριά και έπειτα σε άλλο δωμάτιο. Μπορείτε να αυξήστε την απόσταση, το επίπεδο δυσκολίας ακόμα και το νούμερο τον αντικειμένων που κρύβετε (περισσότερες λιχουδίτσες) καθώς το σκυλί σας μένει όλο και περισσότερο στην θέση του. Αυτή η άσκηση είναι ιδιαίτερα καλή για σκυλιά τα οποία έχουν αρχίσει να μαθαίνουν την εντολή “μείνε” αλλά που δεν τους αρέσει να τα αφήνουν οι ιδιοκτήτες τους μόνα τους καθώς αυξάνουν την απόσταση και την ώρα που τα αφήνουν σε αυτήν την στάση.

Όσα περισσότερα παιχνίδια παίζεται με τον σκύλο σας τόσο πιο ικανοποιημένος θα γίνεται. Με αυτόν τον τρόπο σπάει η μονοτονία της ημέρας του εποικοδομητικά και δουλεύει το μυαλό του.

Η εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική στην ζωή ενός σκύλου. Είναι το μέσω για να ενισχύσουμε την σχέση μεταξύ σκύλου και ανθρώπου δίνοντας στον σκύλο έναν τρόπο επικοινωνίας και μια δομή συμπεριφοράς στον ξένο αυτόν κόσμο που ζει.

Η φυσική μορφή του σκύλου, βάση του DNA του, έχει την ανάγκη την δομή που προσφέρει η εκπαίδευση διότι μιμείται τους περιορισμούς που θα ήταν σε ισχύ στην φυσική τους αγέλη. Αναβαθμίζεται και ο ιδιοκτήτης σαν αρχηγός του σκύλου του. Κάτι πολύ απαραίτητο για τον σκύλο.

Βέβαια υπάρχουν διάφορα στάδια εκπαίδευσης στην ζωή ενός σκύλου και διάφοροι τρόποι  εκπαίδευσής.

Στάδια εκπαίδευσης
1.Διαπαιδαγώγηση κουταβιού
Κοινωνικοποίηση
Λέρωμα
Καταστροφικότητα
Όρια
Κανόνες
Πειθαρχία

Για όλα τα παραπάνω οι κρίσιμη ηλικία εκμάθησης είναι 3-16 εβδομάδων (socialisation window) και θα έπρεπε να ξεκινήσει η διαπαιδαγώγηση από τον ίδιο τον εκτροφέα και να συνεχίσει όταν έρθει στο καινούργιο του σπίτι. Το καινούργιο κουτάβι ξεκινάει την εκπαίδευσή του στον κόσμο της καινούργιας του οικογένειας μόλις πατήσει το πόδι του στο καινούργιο του σπίτι και όχι όταν είναι να ξεκινήσει την βασική υπακοή όπως νομίζουν οι περισσότεροι.

2.Βασική Υπακοή
Βασικές εντολές
Όρια
Κανόνες
Πειθαρχία

Η βασική υπακοή ξεκινά από την στιγμή που το κουτάβι μπαίνει στο καινούργιο του σπίτι. Με τρόπους θετικούς μπορεί το κουτάβι να μάθει τις εντολές μέσα στο σπίτι πχ να κάθετε μέσα σε λίγες μόνο μέρες. Μπορεί επίσης να μάθει να περπατάει σωστά στο λουρί του από την πρώτη του κιόλας βόλτα. Φτάνει να είναι γνώστης ο ιδιοκτήτης.

Υπάρχουν πολλών ειδών εκπαίδευσης για την απόκτηση της ‘βασικής υπακοής’ και θα είναι προτιμότερο ο ιδιοκτήτης να ψάξει και να βρει έναν εκπαιδευτή που να χρησιμοποιεί θετικούς μεθόδους εκπαίδευσης και όχι παλαιών αρχών εκπαίδευση με βάση την τιμωρία. Ο στόχος είναι να μάθουν τα σκυλιά με χαρά έτσι ώστε να θέλουν να εκτελούν τις εντολές και όχι επειδή φοβούνται τον εκπαιδευτή ή τον ιδιοκτήτη τους. Μια φοβισμένη κατάσταση μυαλού σημαίνει αναπτυγμένο επίπεδο στρες και αυτό είναι αντιπαραγωγικό και καταστροφικό για την υγεία και τον οργανισμό του σκύλου μας.

3.Συντήρηση
Βασικές εντολές
Όρια
Κανόνες
Πειθαρχία

Δεν σημαίνει ότι επειδή τελείωσε η βασική εκπαίδευση του σκύλου σας ότι σταματάει και η εκπαίδευση του. Πρέπει ο ιδιοκτήτης να εξασκεί ότι έχει μάθει το σκυλί καθημερινά για να μην τα ξεχάσουν. Χρειάζονται υπενθύμιση τα σκυλιά όπως και οι άνθρωποι.

Όπως βλέπετε τα όρια, οι κανόνες, και η πειθαρχία είναι στοιχεία της εκπαίδευσης που δεν σταματούν ευ όρου ζωής. Είναι τόσο βασικό να υπάρχουν αυτά τα τρία στοιχεία στην ζωή ενός σκύλου όσο είναι και το φαγητό τους. Κατά τον Cesar Millan είναι πιο σημαντικά και από την αγάπη που τους δίνουμε! Γιατί; Γιατί αυτή είναι η φύση τους.